Καταγγέλλουν παραβίαση των περιβαλλοντικών όρων στο υδροηλεκτρικό της ΤΕΡΝΑ στον Αχελώο

Οι βουλευτές του ΚΚΕ Νίκος Μωραΐτης και Νίκος Καραθανασόπουλος κατέθεσαν αναφορά το κείμενο διαμαρτυρίας πολιτών για τη λειτουργία Μονάδας Υδροηλεκτρικής Ενέργειας στη θέση Δαφνοζωνάρα του Αχελώου και τη συνεχή παραβίαση των περιβαλλοντικών όρων από την «ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΕΒΕΤΕ», ζητώντας την ανάκληση της άδειας λειτουργίας της μονάδας.

Συγκεκριμένα καταγγέλλεται μεταξύ άλλων η αύξηση ισχύος του υδροηλεκτρικού έργου, καθώς και μια σειρά από παραλήψεις και «παρανομίες» που σύμφωνα με τους κατοίκους οδήγησαν και στην καταστροφή της πέτρινης γέφυρας του Αυλακίου που είναι διατηρητέο μνημείο.

Αναλυτικά τα βασικότερα σημεία της καταγγελίας:
1. Κατά τα άλλα, προστατεύεται το περιβάλλον και οι αρμόδιες υπηρεσίες είναι πραγματικό εγγυήτριες τον. Λέμε κατά τα άλλα, επειδή κί εμείς, απλοί πολίτες, αρεσκόμαστε να ακούμε τόσα και τόσα για τη σημασία του περιβάλλοντος, τα οποία, χωρίς δισταγμό, αποδεχόμαστε. Δεν μπορεί, λέμε, να μην έχουν αντίκρισμα τα λόγια και οι διατάξεις.
2. Ομολογούμε ότι η προσγείωση μας στην πραγματικότητα ήταν ανώμαλη. Ήμασταν ευτυχείς με την εικονική πραγματικότητα. Είμαστε δυστυχείς με την αντικειμενική πραγματικότητα. Δεν είναι απλή απογοήτευση η βίωση πλέον της αντιπεριβαλλοντικής πραγματικότητας και η παρανομία στην οποία εδράζεται η Λειτουργία του ΜΥΗΕ Δαφνοζωνάρα. Η προστατευόμενη περιοχή NATURA ACHELOOY & ΟRΙ VΑLΤΟΥ (ΖΕΠ «Κοιλάδα Αχελώου και όροι Βάλτου) προσβλήθηκε και συνεχίζει να προσβάλλεται από το ΜΥΗΕ -Εργο της ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΒΕΤΕ».
3. Καταλαβαίνουμε, πλέον, πώς δημιουργούνται οι υδροηλεκτρικές μονάδες. Η ΔΕΗ υπήρξε Αρσακειάδα. Αφού ηλεκτροδότησε τη χώρα, τώρα κομματιάζεται για να επενδυθούν – κερδοσκοπήσουν λιμνάζοντα κεφάλαια. Θυμόμαστε την απαγόρευση ανάπτυξης κινητής τηλεφωνίας, από τον τότε ΟΤΕ, επί δύο έτη, για να εδραιωθούν οι δύο (τότε) πολυεθνικές στην εσωτερική αγορά κινητής τηλεφωνίας. Ανταγωνίζονται τώρα η μία την άλλη εκ του ασφαλούς. Κατά βάση, χρησιμοποιούν τα έργα υποδομής τον ΟΤΕ. Κάτι ανάλογο γίνεται και με την ΔΕΗ, από τους παραγωγούς – εμπόρους ηλεκτρικής ενέργειας.
4. Η αρχή έγινε με την ΚΥΑ 145710/12.12.2005 των Υπουργών ΠΕΧΩΔΕ, Ανάπτυξης και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι για την κατασκευή και λειτουργία μικρού ΥΗΕ, ισχύος 5 MW. Η ισχύς αυτή αυξήθηκε σε 8,5 MW – άγνωστο πώς – και ζητείται ν αυξηθεί σε 11,2 ΜW.
5. Η ίδια εταιρεία ομολογεί ότι παραβίασε τη νομιμότητα. Αντί να Λειτουργήσει μονάδα 5 MW, εγκατέστησε 2 μονάδες 5,7 MW. Το ομολογεί η ίδια με αίτησή της, το 2015, για τροποποίηση – ανανέωση περιβαλλοντικών όρων μονάδας ισχύος 11,2 MW, η οποία λειτουργεί χωρίς περιβαλλοντική αδειοδότηση. Δηλαδή, παρανομεi η εταιρεία και στη συνέχεια, έχοντας δημιουργήσει τετελεσμένο, ζητεί να νομιμοποιηθεί η παρανομία της. Αυτά, μάλιστα, είναι πρωτότυπο που ανθεί, βέβαια, στη χώρα μας. Εκείνος που αδειοδοτήθηκε, δηλώνει ότι παρανόμησε, οι υπηρεσίες κωφεύουν και επειδή ακριβώς κωφεύουν, αξιώνει να νομιμοποιηθούν οι παρανομίες του δια της έγκρισης του αιτήματός του. Ειλικρινά, την ευρεσιτεχνία αυτή δεν την κατανοούμε κι” ας είναι πραγματικότητα. Αδειοδότηση για ισχύ 5 MW αυξήθηκε σε 8 MW. Με τον ίδιο, προφανώς, τρόπο ζητείται να αυξηθεί σε 11,2 ΜW και αύριο να αυξηθεί ξανά. Πάντα με την δημιουργία τετελεσμένων ν αυξάνεται η ισχύς. Με απλά λόγια, η νομιμότητα επιβραβεύει την παρανομία. Ποια διάταξη επιτρέπει την ικανοποίηση αιτήματος νομιμοποίησης παρανομίας. Δεν μπορεί να υπάρχει τέτοια διάταξη. Αν, πράγματι, οι υπηρεσίες εφάρμοζαν το νόμο, Θα έπρεπε να ανακαλέσουν την άδεια Λειτουργίας και όχι να επιβρρβεύοω νομιμοποιώντας την παρανομία. Τις παραβιάσεις, δηλαδή, των όρων αδειοδότησης.
6. Για τήρηση ποιας νομιμότητας μιλάμε. Εδώ η PAΕ, χωρίς προηγούμενη περιβαλλοντική αδειοδότηση, έδωσε την έγκρισή της για αύξηση ισχύος σε 11,2 ΜW.
7. Συνεχίζουμε:
α. Σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με υψόμετρο στο +300,60 μ. (αντί του 276,60 μ. της αρχικής έγκρισης). Κατασκευάστηκε στα 306,00 μ. το δηλώνει η ίδια η ΤΕΡΝΑ με την αίτησή της του 2015 για τροποποίηση – ανανέωση περιβαλλοντικών όρων.
β. Παραβιάστηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι της θέσης του σταθμού εντός του σώματος του φράγματος του ΜΥΗΕ. Η αλλαγή της θέσης του σταθμού δεξιά και όχι στο σώμα του φράγματος απαιτεί οικοδομική άδεια. Η Πολεοδομία της Π.Ε. Αμφιλοχίας, με το 585/27.3.2009 έγγραφά της, αποφάνθηκε ότι δε χρειάζονταν οικοδομική άδεια για σταθμό ηλεκτροπαραγωγής, που θα κατασκευαστεί, ενσωματωμένη στη βάση του φράγματος. Αν είναι δυνατόν. Τοιχαλάκι πας να φτιάξεις και χρειάζεται πολεοδομική άδεια.
γ. Προβλεπόταν, ήταν όρος, κατασκευή σήραγγας υδάτων 250 μ. στη φύση της κατασκευής για τη διασφάλιση της ροής του ποταμού. Δεν κατασκευάστηκε. Το ομολογεί η αιτούσα εταιρεία με το αίτημά της για τροποποίηση – ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων. Παρανομώντας και προσβάλλοντας το περιβάλλον επέλεξε την παρέμβαση στην κοίτη του ποταμού. Κανείς, μα κανείς αρμόδιος δεν είδε το περιβαλλοντικό έγκλημα. Το ερώτημα είναι: θα τολμήσει αρμόδιο όργανο να το επιβραβεύσει, εγκρίνοντας το αίτημα της εταιρείας;

Το ιστορικό πέτρινο γεφύρι Αυλακίου

Το ιστορικό πέτρινο γεφύρι Αυλακίου

δ. Εγκρίθηκε περιβαλλοντικό φράγμα με στέψη 12,00 μ. στο +295,00 μ. με υψόμετρο κοίτης στο +283,00 μ. Κατασκευάστηκε «εντέχνως» υψηπότερο -πάνω από τη στέψη του τοποθετήθηκαν επιπλέον τσιμεντένια θυροφράγμστα fuse gates «για την ασφαλή διοχέτευση των πλημμυρικών παροχών», υπερυψώνοντας το φράγμα κατά 3,30 μ., φτάνοντας τα 15,30 μ. στο +29850 μ. Στην περίπτωση πλημμύρας, για την ανατροπή όλων των θυροφραγμάτων, θα πρέπει η στάθμη του να ανέλθει στα +304,00 μ. Παραβιάζεται, με αυτό, θεμελιακός περιβαλλοντικός όρος με αύξηση του ύψους του φράγματος κατά 30% και του ύψους του νερού κατά πολύ περισσότερο, στην πλημμύρα. Συνέπεια όσων των παραβάσεων της ΤΕΡΝΑ είναι οι μέχρι τώρα υπολογισμοί και σχέδια, που αφορούν την επιφάνεια της λεκάνης κατάκλυσης και τον όγκο της, τις δασικές και καλλιεργήσιμες εκτάσεις, να μην είναι πραγματικοί, αφού στηρίζονται στην ψευδή στάθμη νερού του φράγματος των 12,00 μ. Το αποτέλεσμα είναι η καταστροφή της γέφυρας Αυλακίου, που κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο, και βέβαια των αγροτικών, καλλιεργειών.
ε. Μια άλλη παρανομία είναι εκείνη που αφορά την ελευθερία επικοινωνίας της ιχθυοπανίδας με είσοδο υψομέτρου πυθμένα στο +290,00 μ. και κατάληψη στο +281,20 μ.- δε φαίνεται το υψόμετρο αυτό ούτε στα σχέδια τροποποίησης – ανανέωσης, που υπέβαλε η εταιρεία. Στην οικεία έκθεση αναφέρεται +282,70 μ. Κατασκευή, δηλαδή, υψηλότερη, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να εισέλθουν οι ιχθείς. Επίσης, στη στέψη τον φράγματος προβλέπεται η τοποθέτηση δεξαμενής πάντα με νερό, με ανώτατη στάθμη λειτουργίας +295,00 μ. Οι λήψεις δηλοποιούν ότι δεν υπάρχει ροή νερού και το κανάντι τμήμα, που καταλήγει στην άκρη της κοίτης, είναι σχεδόν μόνιμα έξω από την υδραυλική ενεργή κοίτη. Η έξοδος της ιχθυοπανίδας στο +282,20 μ. και υπό ορθή γωνία στην άκρη του ποταμού, είναι, συνήθως, εκτός κοίτης με νερό και στα κατασκευαστικά σχέδια, που φαίνονται με σταθερές μεταλλικές κατασκευές ότι τοποθετούνται, δεν υπάρχουν και μάλιστα τούς μήνες με μικρή παροχή, που είναι αναγκαία. Δεν γίνεται αναφορά για κατασκευή δεξαμενής εξισορρόπησης με ανώτατη στάθμη νερού +295,00 μ., ενώ στα σχέδια τροποποίησης – ανανέωσης φαίνεται στάθμη πυθμένα διάταξης στο +297,50. Αποκλείεται, έτσι, η παροχέτευση νερού σε αυτήν, με πρόβλημα στην ελευθερία επικοινωνίας της ιχθυοπανίδας. Δεν υπάρχει εγκατεστημένο ούτε σύστημα αυτόματης μέτρησης της παροχής. Όλα αυτά συνιστούν παραβίαση των όρων 19.1, 19.2, 19.3, 19.4 της ΚΥΑ 145710/12.12.2005.
στ. Άλλη παράβαση: Προβλέπονταν, στους περιβαλλοντικούς όρους του αδειοδοτημένου έργου, οδός προσπέλασης μήκους 2400,00 μ. και πλάτους 4,15 – 8,00 μ., σε συγκεκριμένη θέση και μετά τη σήραγγα 320,00 μ. Αντί αυτών, κατασκευάστηκε σε διαδρομή τελείως άλλη από την περιβαλλοντικά αδειοδοτημένη. Δεν κατασκευάστηκε σήραγγα, αλλά επιφανειακή οδός σε θέση παρακείμενη του ποταμού, με αποτέλεσμα την κατά 1χλμ καταστροφή της δεξιάς, κατά τη ροή, όχθης του ποταμού με τα πρανή της οδοποιίας που έφταναν ως την κοίτη του – το ομολογεί η ίδια η εταιρεία με νέα αίτησή της του 2015, η οποία φαίνεται εκκρεμεί.