Τα δύο άκρα και τα δύο μέσα

Ενώ έχουν λυθεί όλα τα άλλα προβλήματα της χώρας, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έχουν μπλέξει σε έναν πόλεμο για την πρόσκληση της Εσθονίας για συμμετοχή της Ελλάδας στο συνέδριο της Γενικής Γραμματείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με θέμα «Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα».

Η θεωρία των δυο άκρων φαίνεται να βολεύει για κάποιο λόγο την ΝΔ, ενώ ο πραγματικός κερδισμένος είναι η ακροδεξιά. Η ιστορία πάντως δεν είναι παλιά αφού το μακρινό 2006 το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σαν πρώτο χτύπημα, είχε ψηφίσει το «Μνημόνιο για την ανάγκη διεθνούς καταδίκης των εγκλημάτων των ολοκληρωτικών κομμουνιστικών καθεστώτων»

Το “αντικομμουνιστικό μνημόνιο”, όπως έμεινε περισσότερο γνωστό τότε είχε προκαλέσει έντονες συζητήσεις και προβληματισμό ακόμα και σε πολιτικούς χώρους αντίθετους προς το κομμουνιστικό κίνημα, σε αντίθεση με σήμερα που με περισσή ευκολία και με ακροδεξιό τόνο και μετεμφυλιακό ύφος, καταφέρεται σχεδόν σύσσωμη η αντιπολίτευση κατά των “εγκλημάτων του κομμουνισμού”.

Τότε οι 19 από τους 24 ευρωβουλευτές της Ελλάδας υπέγραψαν κείμενο που κατηγορούσαν το αντικομουνιστικό μνημόνιο σαν ένα μισαλλόδοξο κείμενο το οποίο ταυτίζει τον κομμουνισμό με το φασισμό και ζητούσαν την απόσυρσή του. Χαρακτηριστικά κάποια ονόματα από αυτά ήταν του μετέπειτα πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, αλλά και του προέδρου του ΛΑΟΣ, Γιώργου Καρατζαφέρη (!), του Γιάννη Βαρβιτσιώτη της ΝΔ κ.α.

Τι άλλαξε λοιπόν τα 11 τελευταία χρόνια; Γιατί τόσος αντικομουνισμός; Γιατί ο άκρατος φιλελευθερισμός προσπαθεί να δημιουργήσει μετεμφυλιακό κλίμα;

Νομίζω ότι μια απάντηση σε λογική βάση είναι του Σ.Μ. που λέει  «Έτσι και ο κατασυκοφαντημένος από εχθρούς και «φίλους» κομμουνισμός ως απελευθερωτικό πρόταγμα μιας ριζικά διαφορετικής δομημένης κοινωνίας μιας κοινωνίας των ελεύθερων συνεταιριζόμενων παραγωγών, των ελεύθερα δρώντων και σκεπτόμενων ανθρώπων αποτελεί και σήμερα μόνιμο φόβητρο και απειλή για τους πάσης φύσεως εκμεταλλευτές

Ίσως για αυτό να χτυπόυν αλύπητα «ένα κομμουνισμό που έχει χρεωθεί μια ολόκληρη κατάρρευση εδώ και 25 χρόνια ενός συστήματος καταπιεστικού αλλά και εκμεταλλευτικού»

ΥΓ. Προς πάσης φύσεως καλοθελητές που θα μου στείλουν mail και θα μου λένε για Φενεούς, Ούλεν, γκουλαγκ, Τασκένδες κλπ, δεν ξεχνώ την Ιστορία και τα λάθη του Σταλινισμού (εγχώριου αλλά και εξωχώριου). Επίσης δεν ξεχνώ ότι η Ιστορία γράφεται από τους νικητές…

Γ.Κ.