Δεν υπάρχει σχέδιο – Η περίπτωση του πρώην Καπνικού Σταθμού

To χαρακτηρισμό των εγκαταστάσεων του πρώην Καπνικού Σταθμού Έρευνας Αγρινίου ως διατηρητέου νεότερου μνημείου από το Υπ. Πολιτισμού ζητά η Ιστορική Αρχαιολογική Εταιρεία Δυτικής Στερεάς Ελλάδας. Μάλιστα το αίτημα της Εταιρείας συνέδραμε και το ΤΕΕ Αιτωλοακαρνανίας συντάσσοντας σχετική γνωμοδότηση υπέρ της κήρυξης των εγκαταστάσεων του ΚΣΕΑ ως διατηρητέο μνημείο. Ωστόσο αυτή φαίνεται πως είναι μία δεύτερη πρόταση καθώς εδώ και περίπου τρία χρόνια υπάρχει και η πρόταση της «Ένωσης Αγρινίου» που ζητά ουσιαστικά την επαναλειτουργία του καταργηθέντος Καπνικού Σταθμού Αγρινίου, ως ένα Πολυδύναμο Κέντρο Εφαρμοσμένης Αγροτικής Έρευνας, με έμφαση στα τοπικά προϊόντα και κυρίως στην ελιά και τα εσπεριδοειδή. Πρόταση που αξίζει να σημειωθεί πως έχουν συνυπογράψει η αντιπεριφερειάρχης Αιτωλοακαρνανίας Χριστίνα Σταρακά και ο δήμαρχος Αγρινίου Γιώργος Παπαναστασίου.

Καπνικός Σταθμός Έρευνας  φωτό : Σπυριδούλα Πυρπύλη

Καπνικός Σταθμός Έρευνας
φωτό : Σπυριδούλα Πυρπύλη

Είναι προφανές πως το συγκρότημα του πρώην Καπνικού Σταθμού Έρευνας Αγρινίου (κτίστηκε το 1937) παρουσιάζει αρχιτεκτονικό -οι σωζόμενοι φούρνοι είναι μάλλον μοναδικά δείγματα αυτού του τύπου βιομηχανικών κτιρίων στην Ελλάδα- αλλά και ιστορικό ενδιαφέρον, καθώς αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ιστορίας του Αγρινίου, αλλά και βασικό τεκμήριο της ιστορίας της καπνοκαλλιεργείας, αλλά και της ιστορίας της εθνικής οικονομίας. Θα πρέπει όμως να παρατηρήσει κανείς πως η πιθανή κήρυξη των εγκαταστάσεων του πρώην Καπνικού Σταθμού ως διατηρητέο μνημείο θα καταστήσει την επανάχρησή του αρκετά δαπανηρή και δύσκολη σε εποχή που οι πόροι είναι περιορισμένοι. Επίσης η εμπειρία από άλλα διατηρητέα κτίρια της πόλης είναι μάλλον αρνητική, αφού αφέθηκαν στην τύχη τους είτε λόγω αδιαφορίας, είτε λόγω έλλειψης πόρων, είτε λόγω αναποτελεσματικής διεκδίκησης της αξιοποίησής τους. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι δεν πρέπει να υπάρξει κάποιου είδους αξιοποίηση των εγκαταστάσεων, που μάλιστα βρίσκονται και σε μία προνομιακή περιοχή κοντά στην είσοδο της πόλης.

Όμως πρέπει να αποφασίσουμε τι ακριβώς θέλουμε ως τοπική κοινωνία και πως θα το διεκδικήσουμε. Το κράτος απέδειξε σε ευνοϊκότερες οικονομικά εποχές πως δεν έχει τη βούληση (π.χ. το μουσείο στις Καπναποθήκες Παπαπέτρου παρέμεινε εξαγγελία). Απέδειξε επίσης, αν αναλογιστούμε την πρόσφατη περίπτωση της εγκατάλειψης του παλιού νοσοκομείου, πως αδιαφορεί και αδυνατεί να σχεδιάσει. Είναι μονόδρομος λοιπόν η τοπική κοινωνία και οι φορείς να αναλάβουν δράση, όχι μόνο για την περίπτωση του πρώην Καπνικού Σταθμού. Όμως αυτό θα πρέπει να γίνει, χωρίς άλλα να λέει ο ένας φορέας και άλλα ο άλλος… Χρειάζεται πρώτα απ” όλα μία κοινή στοχοθεσία των φορέων πάνω σε ρεαλιστικές προτάσεις, δεδομένου ότι βρισκόμαστε σε μια εποχή που οι πόροι δεν περισσεύουν… Δυστυχώς η περίπτωση του πρώην Καπνικού Σταθμού δείχνει ότι δεν υπάρχει από πλευράς τοπικών φορέων κοινό και σοβαρό σχέδιο για την αξιοποίηση…

Δείτε την σχετική γνωμοδότηση του ΤΕΕ Αιτωλοακαρνανίας για τον χαρακτηρισμό του Καπνικού Σταθμού Έρευνας Αγρινίου ως διατηρητέου Μνημείου