Τρε μπανάλ το 8ωρο

Ως οικονομικός φιλελευθερισμός ορίζεται (με μια απλή περιήγηση στο google) «η ιδεολογική αντίληψη σύμφωνα με την οποία η οργάνωση της οικονομίας γίνεται με βάση το άτομο, ότι δηλαδή κατά το δυνατόν οι περισσότερες αποφάσεις λαμβάνονται από άτομα και όχι από συλλογικούς θεσμούς ή οργανώσεις. Περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα διαφορετικών οικονομικών πολιτικών αλλά πάντα έχει ως θεμελιώδη χαρακτηριστικά την στήριξη στην οικονομία της αγοράς και την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής. Αν και ο οικονομικός φιλελευθερισμός μπορεί να υποστηρίξει ως έναν βαθμό κρατικές ρυθμίσεις, έχει γενικώς την τάση να αντιτάσσεται στις παρεμβάσεις του κράτους στην ελεύθερη αγορά όταν αυτές υποσκάπτουν το ελεύθερο εμπόριο και τον ανοιχτό ανταγωνισμό

Αν και το παραπάνω κείμενο σηκώνει πολύ κουβέντα ας δούμε τι σημαίνει ο φιλελευθερισμός στο μυαλό του Μητσοτάκη.

Στο μυαλό του Μητσοτάκη ο φιλελευθερισμός σημαίνει :

α) Ότι μια από τις βασικές «Δυτικές κατακτήσεις» όπως είναι το 8ωρο εργασίας είναι ξεπερασμένο και πρέπει να τροποποιηθεί σύμφωνα με τις ανάγκες των εργοδοτών (αν και οι περισσότερες χώρες της Ευρώπης το έχουν υιοθετήσει και το ασπάζονται κανονικά).

β) να παίρνει κανείς σύνταξη από την ίδια δουλειά, από αυτήν στην οποία ξεκίνησε είναι κι αυτό ξεπερασμένο. Μπορεί κάποιος να πάει σε μια εταιρία για δουλειά  σαν εργοδηγός λ.χ. και να καταλήξει καθαριστής. Κανένα πρόβλημα.

γ) «Η προώθηση πιο ευέλικτων και εξειδικευμένων μορφών απασχόλησης θα επιτρέψει την προσέλκυση ευάλωτων ομάδων στην αγορά εργασίας. Όλα τα παραπάνω, πάντα με τρόπο που θα επιτρέπει στους εργοδότες να οργανώσουν αποτελεσματικά την παραγωγή και διάθεση των προϊόντων και των υπηρεσιών τους, αλλά και που θα διασφαλίζει όλα τα δικαιώματα των εργαζομένων»

Στο τέλος πρόσθεσε και τα «δικαιώματα των εργαζομένων» απλά για την ομορφιά. Για την διακόσμηση. Αφού σύμφωνα με τα παραπάνω δεν θα υπάρχουν δικαιώματα.

Γ.Κ.