Πραγματικά αναρωτιέμαι τι μπορεί να σκέφθηκαν οι άνθρωποι που εργάζονται στην «Πτηνοτροφικές Επιχειρήσεις Ναυπάκτου ΑΕ», όταν διάβασαν την ανακοίνωση του Γρηγόρη Κοντοχρήστου πως μέχρι το τέλος της χρονιάς η εταιρεία αποχωρεί από την περιοχή. Το πραγματικό πρόβλημα, εν προκειμένω, πιστεύω ότι είναι το χωροταξικό. Δεν μπαίνω στην ουσία των αντιδράσεων που προκάλεσε η πιθανή επέκταση των εγκαταστάσεων της εταιρείας στο Γαλάτα και τη Δωρίδα, γιατί μπορεί οι κάτοικοι να έχουν δίκιο, μπορεί να έχουν και άδικο. Σημασία έχει ότι δεν υπάρχει χωροταξία, δεν υπάρχουν καθορισμένες χρήσεις γης, δεν υπάρχουν βιομηχανικές περιοχές οριοθετημένες μακρυά από περιοχές που πιθανόν να έχουν ή να αποκτήσουν στο μέλλον άλλη χρήση πχ. τουριστική.
Κάνοντας αυτές τις σκέψεις έτυχε να διαβάσω στο πολύ καλό blog mytikaspress.blogspot.gr ένα σχόλιο με αφορμή την το γεγονός ότι οι περιβαλλοντικοί όροι άλλαξαν στο Πλατυγιάλι, ώστε να μπορούν πλέον να φιλοξενηθούν και δραστηριότητες υψηλής όχλησης και υψηλού κινδύνου για το περιβάλλον : “Τώρα πως θα γίνει να έχουμε τέτοιες δραστηριότητες στο Πλατυγιάλι, μαζί με τις ιχθυοκαλλιέργειες, μαζί με τον τουρισμό και μαζί με το art island του Εμίρη είναι μεγάλο ερωτηματικό. Ούτε με μίξερ δεν αλέθονται όλα αυτά μαζί.”
Και δυστυχώς είναι έτσι ακριβώς και το ίδιο συμβαίνει παντού. Το μεγάλο κακό είναι ένα τετοιο σοβαρό θέμα όπως η χωροταξία, αφήνεται στην τύχη (και εντός εισαγωγικών αν προτιμάτε) και λίγοι ασχολούνται με αυτό. Κι όμως πρέπει να καταλάβει και ο μέσος άνθρωπος ότι είναι εξαιρετικής σημασίας θέμα που μπορεί να μελλοντικά να κρίνει το εργασιακό μέλλον πολλών ανθρώπων είτε φέρνοντας, είτε διώχνοντας επενδύσεις….
Δ.Π
