“Four chairs for every group”

* Ας ξεκινήσουμε με τα καλά! Τη σημαντικότερη δουλειά στο Φεστιβάλ που αναβιώνει ξανά στο Αγρίνιο την κάνει το καλά οργανωμένο τμήμα του εθελοντισμού και οι εθελοντές που βρίσκονται πολλές – πολλές ώρες στη διάρκεια της μέρας μαζί με τα ξένα χορευτικά συγκροτήματα.

* Για τα αποδέλοιπα τι να πρωτοσχολιάσει κανείς. Ας ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι ο δήμαρχος στην υποδοχή των εκπροσώπων των συγκροτημάτων στο δημαρχείο, προτίμησε -παρότι καλός γνώστης της Αγγλικής- να μιλήσει με μεταφραστή. Ομοίως και η vice-president αρμόδια αντιδήμαρχος. Είτε γιατί θεώρησε άτοπο στη χώρα του να μιλήσει σε ξένη γλώσσα (όπως κάνουν π.χ ο Πούτιν και ο Ερντογάν), είτε γιατί φοβήθηκε πως τα αγγλικά του Τσίπρα κρατούν τεταμένες τις κεραίες διαφόρων τρολ και ακόμη και ένα τυχαίο σαρδάμ θα έδινε τροφή για σχόλια. Έτσι ο γελοιογράφος του μέλλοντος, όταν θα καταγράφει τις φιοριτούρες των δημοτικών αρχών και τους πακτωλούς εκατομμυρίων που κατασπαταλήθηκαν διαχρονικά στο δήμο Αγρινίου, θα μπορεί να εμπνευστεί μόνο τις αγγλιστί προσφωνήσεις της Ντ. Κατσαρή. Και ιστορικά αυτό αρμόζει για τους εμπνευστές σε σχέση με τους συνεχιστές.

* Η Κροατία και η Ιταλία θα φιλοξενηθούν στο ΚΕΦΙΑΠ Αμφιλοχίας, άραγε πόσες φορές στη διάρκεια της τετραήμερης παραμονής τους θα κάνουν το πέρα-δώθε ανάμεσα Αμφιλοχία – Αγρίνιο;

φολκλορ* Η υποδοχή στο δημαρχείο άργησε λιγάκι να ξεκινήσει μέχρι να συγκεντρωθούν όλα τα γκρουπ. Στο μεσοδιάστημα τα γκρουπ που είχαν έρθει πρώτα άκουσαν κάποιον υπεύθυνο να τους λέει “four chairs for every group”. Όμως από κάθε γκρουπ ήταν 6-7 άτομα. Έτσι οι τζέντλεμεν στάθηκαν όρθιοι πίσω από τις κυρίες και ξεροστάλιασαν για σχεδόν μια ώρα μέχρι να ολοκληρωθεί η τελετή υποδοχής… Κι όμως! Κανείς δεν σκέφτηκε ότι η τελετή αυτή θα έπρεπε να γίνει στη νέα αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου, που είναι απείρως πιο βολική και ευρύχωρη! Αλλά δεν πήραμε εμείς (οι εμπνευστές του φεστιβάλ) το δάνειο των 5 εκατ. για να έχουμε την ακριβότερη αίθουσα δημοτικού συμβουλίου στην Ελλάδα και για να κάθονται οι φιλοξενούμενοί μας απ’ τα Βαλκάνια… Το πήραμε το δάνειο για τους κ@λους των αρχόντων μας.

* Πολλοί θα περιμένουν να δούν το γκρουπ της Βραζιλίας με την ελπίδα πως θα δούνε κάτι από Σαμποδρόμιο… Όμως το γκρουπ που ήρθε στο Αγρίνιο είναι από τη Νότια Βραζιλία εκεί στα σύνορα με Ουρουγουάες, Παραγουάες και Αργεντινές και οι στολές φτάνουν μέχρι τα νύχια… Συγκεκριμένα οι γυναικείες στολές είναι κάτι σαν νυφικό από τη δεκαετία του 1930, σαν τις “Νύφες” του Βούλγαρη.

* Kαθώς περιμέναμε να καταφθάσουν όλα τα γκρουπ στο δημαρχείο για να τους υποδεχθεί ο δήμαρχος στην παλιά αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου, οι Τούρκοι -που όμως το γκρουπ τους αποτελείται από εφήβους- έκαναν “ντου” στο γραφείο του δημάρχου για να τον καλημερίσουν! Κάποιος του είχε δασκαλέψει το “καλημέρα δήμαρχε” και έτσι ο δήμαρχος άκουσε καμιά 35αριά καλημέρες. Αν απάντησε και με κανένα merhaba δεν το μάθαμε…

* Ο δήμαρχος προσέφερε στους επικεφαλής των γκρουπ ένα καλάθι με προϊόντα τοπικών παραγωγών και αντικείμενα φιλοτεχνημένα στο χέρι από συλλογή Αγρινιώτη καλλιτέχνη. Βλέπετε για τους εμπνευστές του Φεστιβάλ τότε στις εποχές των παχιών αγελάδων προείχε ο δήμος Αγρινίου να βγάλει βιβλίο για τους δημάρχους του. Και όχι ένα αγγλόφωνο οδηγό για την περιοχή…