Λέει κάπου ο Ματθαίος στο Ευαγγέλιό του: “τυφλοὶ ἀναβλέπουσι καὶ χωλοὶ περιπατοῦσι, λεπροὶ καθαρίζονται καὶ κωφοὶ ἀκούουσι, νεκροὶ ἐγείρονται καὶ πτωχοὶ εὐαγγελίζονται”
Για να δουν λοιπόν οι τυφλοί και να γίνει το θαύμα στον πραγματικό κόσμο κι όχι στον κόσμο των Ευαγγελίων χρειάζεται απλώς να πιάσει ο εκβιασμός. Και εκεί που κάποτε έβλεπες στους δρόμους “σκοτάδι πίσσα” τώρα βλέπεις τους δρόμους σαν τη Avenue des Champs-Élysées, σαν τη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων. Και θα φτάσεις να μετράς led λαμπάκια αν π.χ. ο συγγενής λάβει και την πολυπόθητη θέση. Γιατί, κι αυτό μας το έχει διδάξει η Εκκλησία “τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχαίς ημών”… Εξάλλου, δεν υπάρχει καμία εντολή που λέει “ουκ εκβιάσεις”. Και τώρα που έπιασε ο εκβιασμός, τώρα που ο συγγενής έλαβε και την πολυπόθητη θέση, οφείλεις να υμνολογείς και καλά κάνεις και υμνολογείς κάθε λαμπάκι led, γιατί το λέει κι ο λαός: αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει…
Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο. Και θέλει δύο φυσικά ο εκβιασμός. Και στις μέρες μας εκβιάζονται συνήθως αυτοί που δηλώνουν πως δεν εκβιάζονται. Έτσι όμως είναι η ψυχή του ανθρώπου: “Oλίγο φως και μακρινό σε μέγα σκότος κι’ έρμο” όπως έχει πει ο Σολωμός κι όπως στην πραγματικότητα είναι οι δρόμοι…
