Με αφορμή την απροσδόκητη βράβευση
Η πρόσφατη βράβευση από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας των διατελεσάντων αντιπεριφερειαρχών Αιτωλοακαρνανίας ήταν τουλάχιστον απροσδόκητη. Η βράβευση, όπως ανακοινώθηκε, έγινε ως αναγνώριση του πολυετούς έργου και της προσφοράς τους στην αυτοδιοίκηση και την ανάπτυξη της περιοχής.
Παραδόξως όμως, αν όντως μιλούσαμε για προσφορά στην ανάπτυξη της περιοχής, κανείς από τους διατελέσαντες αντιπεριφερειάρχες δεν δοκίμασε να κριθεί για το έργο του ως αντιπεριφερειάρχης Αιτωλοακαρνανίας και να διεκδικήσει την επανεκλογή του. Ο αείμνηστος Βασίλης Αντωνόπουλος μετά το 2014 επέλεξε να μεταπηδήσει στην κεντρική πολιτική σκηνή και να είναι υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ φτάνοντας στη θέση του πρώτου επιλαχόντα βουλευτή. Η Χριστίνα Σταρακά το 2019 προτίμησε τον… «υποβιβασμό» της στον πρώτο βαθμό της Αυτοδιοίκησης διεκδικώντας ανεπιτυχώς τη δημαρχία στο Αγρίνιο. Τέλος και η Μαρία Σαλμά προτίμησε και αυτή τον… «υποβιβασμό» της στον πρώτο βαθμό αυτοδιοίκησης και το δήμο της Αμφιλοχίας, αλλά δυστυχώς για την ίδια ο συνδυασμός του Γιώργου Κατσούλα το 2023 καταψηφίστηκε.
Η κίνηση της Περιφέρειας να τιμήσει τους διατελέσαντες αντιπεριφερειάρχες σίγουρα είναι μία κίνηση πολιτικού πολιτισμού, αβροφροσύνης και συναινετικού πνεύματος. Και βεβαίως αυτή είναι μία στάση απολύτως προτιμητέα σε σχέση με τα όσα έχουμε δει κατά καιρούς στην κεντρική πολιτική σκηνή, όταν για παράδειγμα νεοεκλεγείς πρωθυπουργός το 2015 παρέλαβε ένα άδειο Μέγαρο Μαξίμου.
Εντούτοις το επίδικο εδώ δεν είναι αυτό, αλλά τα βήματα προόδου της Αιτωλοακαρνανίας. Και αυτή η βράβευση δεν συνάδει τόσο με την ανάπτυξη και την πρόοδο της Αιτωλοακαρνανίας… Η μετέπειτα πορεία των διατελεσάντων αντιπεριφερειάρχων, που είτε χρησιμοποίησαν την Περιφέρεια και το ρόλο τους σε αυτή ως βήμα για να μεταπηδήσουν στην κεντρική πολιτική σκηνή, είτε «δραπέτευσαν» από αυτήν, προκειμένου να επιβιώσουν πολιτικά, επιλέγοντας να μην κριθούν ποτέ για το έργο τους, μιλά από μόνη της για τη συνεισφορά τους στην πρόοδο του τόπου…







