Ανάπτυξη πάλι μέσω κρατικών δομών;
Στρατόπεδο στο Μεσολόγγι, αεροδρόμιο στο Αγρίνιο και η ανάπτυξη της Αιτωλοακαρνανίας στα καλύτερά της…. Ή μάλλον σε μια ακόμη κρατικοδίαιτη στιγμή της. Η ανακοινώσεις του Νίκου Δένδια την προηγούμενη εβδομάδα έφεραν σε ορισμένους έξαλλους πανηγυρισμούς.
Η διατήρηση του στρατοπέδου στο Μεσολόγγι ως ένα από τα έξι κέντρα νεοσυλλέκτων σε όλη τη χώρα και η αξιοποίηση του ανενεργού στρατιωτικού αεροδρόμιου του Αγρινίου ως βάση για τα εναέρια πυροσβεστικά μέσα και κέντρο εκπαίδευσης για τα drone της Πολεμικής Αεροπορίας, είναι πράγματι κάτι σημαντικό. Και ούτε είναι κακό να υπάρχουν κρατικού χαρακτήρα δομές, που με τη λειτουργία τους δημιουργούν ένα μικρό οικοσύστημα στην τοπική οικονομία.
Ωστόσο η τοπική οικονομία της Αιτωλοακαρνανίας παραμένει βαριά νοσούσα και δεν μπορεί να αναταχθεί με τέτοιου χαρακτήρα κρατικές επεμβάσεις. Το παραγωγικό μοντέλο της Αιτωλοακαρνανίας εδώ και πάρα πολλά χρόνια αναζητά ένα νέο προσανατολισμό, που δεν μπορεί ένα στρατόπεδο ή ένα αεροδρόμιο σε καμία των περιπτώσεων να προσφέρει.
Και αυτός ο νέος προσανατολισμός, αυτή η νέα δυναμική που αναζητείται μέχρι σήμερα δεν έχει έρθει ούτε μέσα από τον πρωτογενή τομέα και τη μεταποίηση, ούτε μέσα από τον τουρισμό. Γιατί, ούτε εκεί φαίνεται να υπάρχει ο όγκος των επενδύσεων ή οι πολύ μεγάλες στρατηγικές επενδύσεις που θα αλλάξουν το χαρακτήρα της τοπικής οικονομίας. Σημειακά ίσως ο τουρισμός αποδίδει σε κάποιο βαθμό σε ορισμένες περιοχές του δήμου Ακτίου – Βόνιτσας και ενδεχομένως στη Ναύπακτο. Όλη η υπόλοιπη Αιτωλοακαρνανία όμως παραμένει σε αναζήτηση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου. Κι όταν δίνουμε τόση μεγάλη σημασία σε κρατικού χαρακτήρα δομές, τόσο η τοπική οικονομία θα συνεχίσει να βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία.






