«I had… a dream», από το Γιώργο Παπαναστασίου
Το 1963 ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ από τα σκαλιά του Μνημείου του Λίνκολν εκφώνησε την περίφημη ομιλία «Ι have a dream» ζητώντας να δοθεί τέλος στον ρατσισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2026 ο Γιώργος Παπαναστασίου από μια ταβέρνα σε προάστιο του Αγρινίου -έτσι κάνουν οι καραμανλικοί (οι «5 νταβατζήδες» του Καραμανλή στο «Μπαϊρακτάρη»)- μας πληροφόρησε για το όνειρο που είχε και έγινε πραγματικότητα.
Οι Κοινοτάρχες του Δήμου Αγρινίου που ήταν παρόντες στη συνάντηση με το Δήμαρχο το βράδυ της Τετάρτης, άκουσαν μια σπάνια εξομολόγηση από τα χείλη του Γ. Παπαναστασίου. Είχε, τους είπε, όνειρο να γίνει Δήμαρχος και όχι βουλευτής!
Βέβαια ο Γ. Παπαναστασίου δεν κάθονταν στο καναπέ του ψυχαναλυτή για να εξομολογείται τα όνειρά του, αλλά το έκανε αυτό για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τη συζήτηση περί υποψηφιότητάς του με τη ΝΔ για βουλευτής, μια συζήτηση βέβαια που ο ίδιος άνοιξε με το που συμπληρώθηκαν οι οκτώ πρώτοι μήνες της τρίτης του θητείας.
Να υποθέσουμε δηλαδή ότι ο Γιώργος Παπαναστασίου, όταν ήταν μαθητής στο δημοτικό ή στο γυμνάσιο, όταν τα άλλα παιδιά της ηλικίας του ονειρεύονταν να γίνουν γιατροί, πιλότοι, δικηγόροι ή ποδοσφαιριστές, εκείνος έλεγε «εγώ θα γίνω δήμαρχος»; Περίεργο όνειρο για κάποιον που δεν προέρχεται από πολιτική οικογένεια. Όμως τα όνειρα πρέπει να είναι ελεύθερα και δεν πρέπει να αποπάρουμε το Γ. Παπαναστασίου για τα όνειρά του. Γιατί, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για παράδειγμα, ως έφηβος, λόγω του οικογενειακού του backround, μπορεί να το είχε δεδομένο ότι κάποια στιγμή θα γίνει πρωθυπουργός της χώρας. Ένα παιδί όμως προερχόμενο από μια λαϊκή οικογένεια, με καταγωγή από το Δαφνιά Μακρυνείας, ίσως είναι λογικό να ονειρεύεται, αφού δεν τους έχει δεδομένους, θώκους δημαρχιακούς. Στο… δίλημμα Παπαναστασίου – Μητσοτάκης προφανώς είμαστε με τα μπούνια με το αυτοδημιούργητο πολιτικό τέκνο του Δ. Σταμάτη, Γ. Παπαναστασίου.
Παρ’ όλα αυτά το όνειρο του Δημάρχου να γίνει Δήμαρχος «ακούγεται» περίεργα σε σχέση με τη διαδρομή του στα κοινά επί σειρά ετών. Με τέτοιο όνειρο, γιατί να είναι κάποιος υποψήφιος νομαρχιακός σύμβουλος με το Δημήτρη Σταμάτη και όχι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στο Αγρίνιο; Μήπως για να γίνει αντινομάρχης, αφού ο Δήμος δεν “γύρναγε”; Με τέτοιο όνειρο, για ποιο λόγο να δεχθείς να γίνει διοικητής στο Νοσοκομείο στο Ρίο; Με τέτοιο όνειρο, γιατί να είναι κανείς υποψήφιος βουλευτής με τη ΝΔ επί Καραμανλή του νεότερου; Με τέτοιο όνειρο, γιατί να είναι κανείς υποψήφιος Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας;
Μήπως τελικά το όνειρο του Γ. Παπαναστασίου είναι απλώς η εξουσία; Και μήπως απλώς τώρα που δεν υπάρχει ο Μ. Σαλμάς στη ΝΔ είναι πιο εφικτό το πραγματικό
όνειρο του Δημάρχου να γίνει πραγματικότητα;
Αλλά, αν ο Γ. Παπαναστασίου σοβαρολογεί σε σχέση με τα όνειρά του και δεν «θολώνει» τα νερά, καλόν είναι να μας διευκρινίσει αν του αρκούν 14 χρόνια να ζήσει το όνειρό του ή θέλει κι άλλο. Γιατί -έτσι όπως τα λέει- ή ο θιασώτης των δύο θητειών θα χρειαστεί και τέταρτη θητεία ή θα του είναι αρκετά 14 ονειρεμένα… χρόνια και θα πάει σπίτι του…
Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews
