Ίσως να μιλούσαμε για βουλευτή Αγρινίου, βουλευτή Αιτωλίας και βουλευτή Ακαρνανίας…
Οι διαρροές περί σαρωτικής αλλαγής του εκλογικού νόμου και του τρόπου εκλογής των βουλευτών εμπνευσμένη από το γερμανικό μοντέλο σε μία «πειραγμένη» ελληνική εκδοχή, όπως φαίνεται είναι απλώς κάτι που μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε θεωρητικές ασκήσεις επί χάρτου. Και αυτό γιατί δύσκολα θα βρεθούν οι βουλευτές που θα ψηφίσουν ένα εκλογικό νόμο που θα μειώνει τον αριθμό των βουλευτών από 300 σε 200 ή 250.
Ωστόσο αυτή η πρόταση για μονοεδρικές περιφέρειες, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί θα πρέπει, αν ποτέ περνούσε κάτι τέτοιο, να φτιαχτεί ένας νέος εκλογικός χάρτης της χώρας με νέα σύνορα. Και σε περιοχές με την ιδιαιτερότητα της Αιτωλοακαρνανίας κάτι τέτοιο θα είχε εξαιρετικά μεγάλο ενδιαφέρον. Γιατί θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία διάσπαση ή μία τριχοτόμηση του νομού. Σε Αιτωλία, Ακαρνανία και Αγρίνιο…
Οι νέες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες σύμφωνα με τη διαρροή θα πρέπει να έχουν γεωγραφική συνέχεια εκτός ειδικά αιτιολογημένων εξαιρέσεων π.χ. για τα προάστια μίας μεγάλης πόλης ή την περίπτωση διάσπασης ενός σημερινού νομού σε δύο εκλογικές περιφέρειες, όπου πιθανότατα ο δήμος της πρωτεύουσας του νομού θα είναι μία μονοεδρική περιφέρεια και υπόλοιπος νομός μία δεύτερη εκλογική περιφέρεια. Με βάση και τα πληθυσμιακά δεδομένα των περισσότερο νομών της ηπειρωτικής Ελλάδας -γιατί οπωσδήποτε στην νησιωτική Ελλάδα τα πράγματα είναι διαφορετικά- στις περισσότερες περιπτώσεις θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο. Δηλαδή να υπάρχει η μονοεδρική της πόλης των Τρικάλων και η μονοεδρική του υπόλοιπου νομού Τρικάλων. Βέβαια όλα αυτά θα καθορίζονταν από μία εκλογική σταθερά, ένα πληθυσμιακό δηλαδή εύρος που θα μας έδινε το maximum και το minimum του πληθυσμού της κάθε μονοεδρικής. Σε μία τέτοια υποθετική περίπτωση, θα ήταν πολύ πιθανό να δημιουργηθεί μία μονοεδρική Αγρινίου, χωρίς να είναι απολύτως βέβαιο, αν θα ταυτίζεται με τα όρια του δήμου Αγρινίου, μία μονοεδρική για την περιοχή της Ναύπακτου του Μεσολογγίου και του Θέρμου και μία μονοεδρική Ακαρνανίας ουσιαστικά με το Ξηρόμερο τη Βόνιτσα, την Αμφιλοχία και ενδεχομένως κάποιες δημοτικές ενότητες του Αγρινίου. Σε μία τέτοια υποθετική περίπτωση, θα λύνονταν και ορισμένα πολιτικά προβλήματα που σήμερα κάνουν τους κατοίκους κάποιων περιοχών της Αιτωλοακαρνανίας να είναι πολύ επιφυλακτικοί για τη στάση που κρατούν σε διάφορα θέματα του νομού. Καθώς σήμερα η κριτική είναι πως είτε ενδιαφέρονται πρωτίστως για τη μεγάλη δεξαμενή ψήφων του Αγρινίου, είτε προκειμένου να κρατήσουν ισορροπίες μεταξύ Αγρινίου και Μεσολογγίου αδιαφορούν…
Ένα σύστημα μονοεδρικών περιφερειών και αυτό ισχύει βεβαίως για όλη τη χώρα ενδεχομένως να ανοίγει την όρεξη και για πρόσωπα με πολιτική εμβέλεια δημάρχου να διεκδικήσουν μία έδρα στη βουλή, από τη στιγμή που η μονοεδρική θα θύμιζε σε κάποιο βαθμό με ένα δήμο. Όσον αφορά τις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες που προτείνονται για τους βουλευτές που θα εκλέγονται χωρίς σταυρό αλλά από λίστα, αυτές θα είναι σε επίπεδο Αποκεντρωμένων Διοικήσεων πράγμα που σημαίνει ότι η Δυτική Ελλάδα, η Πελοπόννησος και τα Ιόνια Νησιά, ως μία εκλογική περιφέρεια θα εκλέγουν 15 έως 20 βουλευτές με λίστα ανάλογα με το πόσο πολύ θα μειωθεί ο αριθμός των βουλευτών. Και εκεί τα πρόσωπα που θα είναι υποψήφια θα πρέπει ουσιαστικά να έχουν μία πολιτική εμβέλεια τύπου περιφερειάρχη, αν και κάτι τέτοιο είναι πολύ σχετικό από τη στιγμή που μιλάμε για ανθρώπους που θα εκλέγονται με λίστα και όχι με σταυρό προτίμησης.
Σε κάθε περίπτωση οι διαρροές που είδαν το φως της δημοσιότητας συνιστούν μία υποχώρηση για τη δημοκρατία και τη δυνατότητα των ψηφοφόρων να εκλέγουν τους εκπροσώπους τους, καθώς ουσιαστικά ο αρχηγός κάθε κόμματος καθίσταται απόλυτος ελεγκτής και επικυρίαρχος κοινοβουλευτικής του ομάδας, διορίζοντας επί της ουσίας σε μεγάλο βαθμό αρκετούς βουλευτές.
Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews
