Παναιτωλικός: Για τα 100 χρόνια και γιατί το αξίζει

Μετά το τέλος του παιχνιδιού με την Κηφισιά το απόγευμα του Σαββάτου δεν ήταν λίγοι οι ποδοσφαιριστές του Παναιτωλικού που προσγειώθηκαν αυτόματα στο χορτάρι κι ενώ είχε χαθεί μία μάχη και όχι ο πόλεμος που κρίνεται στις 21 του Μάη. Τότε θα δικαιολογούταν μία τέτοια αντίδραση. Τώρα όμως όχι για την ήττα με 1-0. Δεν υπήρχε κανένας λόγος. Ήταν το αποτέλεσμα μίας κακής εμφάνισης.

Σίγουρα η ήττα από την Κηφισιά δεν ήταν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα όπως ούτε και η εμφάνιση όλης της ομάδας στην 6η αγωνιστική των playouts. Δεν ήταν όμως και το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς που ισοδυναμούσε με αυτό που μπορεί να αποτελεί φόβο αλλά ως εκεί.

Υπάρχει ακόμη δρόμος στη συνέχεια των playouts. Ακόμη τέσσερα παιχνίδια. Δύο εντός και δύο εκτός έδρας για να τελειώσει μία ακόμη αγχωτική χρονιά και μία ακόμη ψυχοφθόρος διαδικασία τα τελευταία χρόνια. Τότε και ανάλογα με το αποτέλεσμα θα μπορεί να γίνει η αυτοκριτική όλων για τη φετινή ιδιαίτερη χρονιά. Τότε και μόνο τότε και όχι νωρίτερα. Για αυτήν όπου συμπληρώθηκαν τα 100 χρόνια του Παναιτωλικού.

Και ποιος ο λόγος να πέσουν ποδοσφαιριστές της ομάδας του Αγρινίου στο χορτάρι μετά το τελευταίο σφύριγμα του διεθνή διαιτητή Τάσου Παπαπέτρου; Αυτό που θα ήταν πιο φρόνιμο να κάνουν ήταν να κλείσουν την πόρτα των αποδυτηρίων, να κοιταχτούν μεταξύ τους, να βγούν αυτοί που πρέπει μπροστά και να τελειώσουν τη δουλειά τους.

Και ποια είναι αυτή; Εδώ που έχει φθάσει η χρονιά να πετύχουν τον στόχο της παραμονής αφού για μία ακόμη χρονιά δεν κατέστη δυνατό να έρθει η υπέρβαση. Αυτή της παρουσίας στα playoffs των θέσεων 5-8 ή μακριά από όλη αυτή την αγχωτική κατάσταση.

Και γιατί να αγχώνεται ο Παναιτωλικός και οι φίλαθλοί του και όχι σε μεγαλύτερο βαθμό αυτοί των τριών ομάδων βρίσκονται πίσω του και τον ακολουθούν; Αυτές που έχει να αντιμετωπίσει στις τρεις τελευταίες αγωνιστικές των playouts αφού πάει στο Περιστέρι το Σάββατο (9/5) για να παίξει με τον πρώτο του μίνι πρωταθλήματος, Ατρόμητο.

Συγκεκριμένα ο Παναιτωλικός μέσα σε διάστημα 9 ημερών έχει να υποδεχτεί την ΑΕΛ Novibet στις 12 του Μάη, τη μόνη ομάδα που κέρδισε στη μέχρι τώρα διαδικασία με 2-0 τη Μεγάλη Τετάρτη, τέσσερις μετά (16/5) έχει να πάει στις Σέρρες για να παίξει με τον Πανσερραϊκό, από τον οποίο ηττήθηκε στην έδρα του με 3-2 με ανατροπή, και τέλος να φιλοξενήσει (21/5) τον Αστέρα AKTOR, που έχασε στο Θόδωρος Κολοκοτρώνης με 2-1 και πάλι με ανατροπή.

Στα τέσσερα αυτά παιχνίδια η ομάδα του Αγρινίου απλά θα κληθεί να κάνει το αυτονόητο. Να αγωνιστεί όπως οι τρεις αυτές ομάδες που την ακολουθούν. Σαν να μην υπάρχει αύριο.

Όπως στα δύο πρώτα παιχνίδια. Στην πρεμιέρα με τον Ατρόμητο στο Αγρίνιο και πιο συγκεκριμένα στο πρώτο ημίχρονο όπου προηγήθηκε με 1-0 και στην 2η αγωνιστική μέσα στην ΑΕΛ Novibet Arena όπου κέρδισε άσχετα αν στα τελευταία λεπτά έκανε τα εύκολα δύσκολα αλλά πέτυχε το στόχο της.

Στο δια ταύτα ο Παναιτωλικός δεν έχει να φοβάται κάτι στο υπόλοιπο της φετινής του χρονιάς. Είναι στους 31 βαθμούς, είναι στο +3 από την επικίνδυνη ζώνη και κρατάει ξεκάθαρα την τύχη του στα χέρια του για να παραμείνει στην κατηγορία για μία ακόμη συνεχόμενη χρονιά όπως του αξίζει. Και μέχρι τότε; Απαιτείται συσπείρωση και όχι γκρίνια. Εξάλλου σε μία χρονιά όπως η φετινή που συνδυάστηκε με τη συμπλήρωση των 100 χρόνων δεν θα έπρεπε να υπάρχει αλλά κάθε παιχνίδι στο γήπεδο του Παναιτωλικού να είναι μία γιορτή.

Όπως στις 9 του Μάρτη στο παιχνίδι με την Κηφισιά. Αυτή την εικόνα έπρεπε να είχε το γήπεδο του Παναιτωλικού και στα επόμενα εντός έδρας παιχνίδια του και θα πρέπει σίγουρα να την έχει στα δύο τελευταία εντός έδρας παιχνίδια της φετινής χρονιάς με ΑΕΛ Novibet και Αστέρα AKTOR. Είτε με μεμονωμένο εισιτήριο είτε με ξεχωριστό. Όπως εκείνη την αξέχαστη βραδιά στις 9 Μαρτίου του 2026 όπου άπαντες έδωσαν μετά ραντεβού στην κεντρική πλατεία της πόλης. Αυτό θα πρέπει να γίνει στις 12 και στις 21 του Μάη και ακολούθως να δοθεί το ραντεβού για την επόμενη χρονιά και πάλι στη μεγάλη κατηγορία.

Μέχρι τότε όμως αποτελεί μονόδρομος το εξής. Διοίκηση, ομάδα και κόσμος, φίλαθλοι και οργανωμένοι, στην πόλη του Αγρινίου καλείται να είναι ενωμένος ως μία γροθιά και στο πλευρό του Παναιτωλικού που αποτελεί εκτός από το καμάρι της το σημείο αναφοράς της και ένα πραγματικό κόσμημα.

πηγή: monobala.gr

Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews