Η στεγαστική πολιτική μετρά πλέον δεκάδες προγράμματα, προϋπολογισμούς δισεκατομμυρίων ευρώ και χιλιάδες δικαιούχους• εντούτοις, το δομικό πρόβλημα παραμένει, καθώς τα διαθέσιμα ακίνητα στην αγορά είναι λίγα και ακριβά.
Με βάση τα στοιχεία του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, υπάρχουν 48 ενεργές δράσεις, με συνολικό προϋπολογισμό άνω των 6,5 δισ. ευρώ, καθώς και 24 αμιγώς στεγαστικά προγράμματα άνω των 6 δισ. ευρώ, που απευθύνονται σε περισσότερους από 1,5 εκατ. πολίτες. Ωστόσο, όταν οι ώριμες δράσεις ενισχύουν κυρίως τη ζήτηση (μέσω επιδοτούμενων δανείων ή βοηθημάτων) ενώ οι παρεμβάσεις για την αύξηση της προσφοράς κατοικιών κινούνται με βραδείς ρυθμούς, η πίεση στα ενοίκια δεν αποκλιμακώνεται.
Το πρόγραμμα «Σπίτι μου ΙΙ» αναδεικνύει ακριβώς αυτό το αδιέξοδο: υπάρχουν διαθέσιμα κονδύλια, έντονο ενδιαφέρον από τους πολίτες και υψηλή απορρόφηση, όμως ο δικαιούχος αδυνατεί να εντοπίσει το ακίνητο, να προλάβει τις γραφειοκρατικές διαδικασίες και να εξασφαλίσει τις απαραίτητες εγκρίσεις σε μια αγορά χωρίς επαρκές απόθεμα. Κατά συνέπεια, το πρόγραμμα συχνά χρηματοδοτεί απλώς την αναζήτηση, χωρίς να επιλύει την έλλειψη στεγαστικής προσφοράς που συντηρεί στα ύψη τις τιμές.
Αν δεν πέσουν τα ενοίκια, δεν υποχωρούν οι τιμές
Επομένως, το στεγαστικό ζήτημα δεν αποτελεί πλέον μόνο κοινωνικό πρόβλημα για τα ελληνικά νοικοκυριά, αλλά συνιστά και βασικό μηχανισμό ανατροφοδότησης της ακρίβειας. Όταν τα μισθώματα, το κόστος επισκευών, οι υπηρεσίες κατοικίας και η ενέργεια καταγράφουν άνοδο, ο πληθωρισμός είναι αδύνατον να αποκλιμακωθεί ουσιαστικά, ακόμη κι αν οι πιέσεις σε άλλες κατηγορίες προϊόντων υποχωρούν.
Τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ είναι ενδεικτικά: τον Απρίλιο ο ετήσιος πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 5,4%, ενώ η ομάδα της στέγασης έκανε άλμα 13,8%, δεχόμενη ισχυρές πιέσεις από τα ενοίκια, το ηλεκτρικό ρεύμα, το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο θέρμανσης. Συνεπώς, όποιος προσδοκά αποκλιμάκωση του γενικού δείκτη τιμών χωρίς να καμφθεί η πίεση στην αγορά ακινήτων, κυνηγά χίμαιρες.
πηγή: newsit.gr







