Ο Άδωνις Γεωργιάδης (θεωρεί πως) έχει εντρυφήσει τόσο στην υψηλή τέχνη της ρητορικής ώστε έχει διοργανώσει σχετικά σεμινάρια με την περιώνυμη «Ελληνική Αγωγή» και έχει εκδώσει και πόνημα «απλών μαθημάτων». Τώρα πώς γίνεται τη μία στιγμή να δηλώνει πως «το κράτος δεν μπορεί να είναι παντού» και την άλλη να ζητάει συγγνώμη επειδή «το σύστημα δεν μπόρεσε να προστατεύσει» τον Γιώργο Μαζωνάκη μόνο ο αδώνειος νους το ξέρει. Το πρόβλημα βεβαίως δεν είναι μόνο στο ρητορικό σχήμα. Διότι στον περί ου τον λόγο ρήτορα τυχαίνει να έχει ανατεθεί το χαρτοφυλάκιο της Υγείας. Και όταν κρατικός αξιωματούχος με τέτοιο βαρύ καθήκον υποστηρίζει πως «στο τέλος της ημέρας πρέπει και ο καθένας μας να προστατεύσει τον εαυτό του από τις επικίνδυνες ανοησίες», τότε δεν αποδεικνύεται ανεπαρκής μόνο ως ρήτορας (που είναι δικό του πρόβλημα) αλλά και ως υπουργός (που είναι πρόβλημα για όλους μας).
Τι μας λέει δηλαδή ο ρήτωρ υπουργός; Ότι η προστασία των πολιτών από τους πάσης φύσεως κομπογιαννίτες είναι υπόθεση ατομικής ευθύνης. Ότι ο άνθρωπος που ασθενεί και ζει με την αγωνία της νόσου έχει την υποχρέωση να ελέγχει ποιος στον ιατρικό κόσμο τηρεί τον νόμο του Ιπποκράτη και ποιος όχι, ποιος πουλά φύκια για μεταξωτές κορδέλες και ποιος έχει δικαίωμα να νοικιάζει διαμέρισμα στο Κολωνάκι και να δηλώνει κλινικάρχης. Μόνο να τιμωρεί τους επίορκους όποιος πέφτει θύμα των επιτηδείων, να αφαιρεί άδειες και να κόβει πρόστιμα δεν μας είπε ο υπουργός. Αλλά, θα μου πείτε, έτσι είναι στην Ελλάδα τού «είσαι ό,τι δηλώσεις». Άλλος δηλώνει γιατρός – σαμάνος και άλλος δάσκαλος ρητοτρικής…
πηγή: tovima.gr
Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews
