Κύριε Πλεύρη, µήπως δεν καταλαβαίνετε τι λέτε;
Καλό θα ήταν ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Θάνος Πλεύρης, να σταµατήσει να µας εξηγεί ποια ήταν η σχέση του µε τον γιατρό της οδού Καρνεάδου, διότι -σε επικοινωνιακό επίπεδο- θα βρεθεί στο τέλος εκτεθειµένος µε αυτά που δηλώνει. Σύµφωνα µε τα λεγόµενά του λοιπόν, γνώρισε τον συγκεκριµένο γιατρό το 2016, αµέσως µετά την περιπέτεια υγείας που είχε ο ίδιος, ζητώντας του µια συµβουλή για τη ρύθµιση του αίµατός του. Ουσιαστικά απαρνείται ότι µε τον συγκεκριµένο γιατρό είχε πολλά πάρε-δώσε και οριοθετεί τη σχέση µαζί του σε µια επαφή που έκανε πριν από δέκα χρόνια για να πάρει τη γνώµη του. Μάλιστα, µας τονίζει ότι «ο άνθρωπος» δεν του πρότεινε καµία άλλη θεραπεία, δηµιουργώντας την εντύπωση ότι δεν τον αντιµετώπισε ως «κοµπογιαννίτης» µήτε τον ίδιο σαν «πειραµατόζωο».
Αυτό βέβαια ως δηµόσια µαρτυρία σε επικοινωνιακό επίπεδο είναι µια αχρείαστη παρέµβαση, ειδικά όταν συνοδεύεται από αλλεπάλληλες αναφορές στον «άνθρωπο» που ενδέχεται να αποδειχθεί «άγγελος θανάτου» µετά της συζύγου του. Αναφέρει επίσης ο κ. Πλεύρης ότι την κυρία Γάκα την ήξερε ως σύζυγο του κ. Θεοδωρόπουλου. ∆ηλαδή πας σε έναν γιατρό να πάρεις µια γνώµη και τον ρωτάς για την οικογενειακή του κατάσταση; Τέλος πάντων… Επίσης, την ηµέρα που πέθανε ο Γιώργος Μαζωνάκης στο ιατρείο του κ. Θεοδωρόπουλου και της κυρίας Γάκα, ο Θ. Πλεύρης µάς αποκαλύπτει ότι του τηλεφωνούσε για να µάθει τι ακριβώς συνέβη. Για ποιον λόγο; Ήταν φίλοι; Είχε αναπτύξει τέτοια οικειότητα µαζί του; Κοτζάµ υπουργός, που ένα τέτοιο συµβάν δεν είναι καν στην αρµοδιότητά του, γιατί να τηλεφωνεί σε έναν γιατρό που γνώρισε πριν από δέκα χρόνια; Να ήταν δηµοσιογράφος, να το καταλάβω… Η οµολογία του αυτή µόνο ζηµιά τού κάνει σε επικοινωνιακό επίπεδο, εκτός και αν ο λόγος που ενηµέρωσε την κοινή γνώµη για την επίµαχη επικοινωνία τους ήταν για να «κάψει» µια τέτοια αποκάλυψη σε µεταγενέστερο χρόνο από την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου των δύο γιατρών. Ο κ. Πλεύρης όφειλε να… κάτσει στα αυγά του, καθώς η δηµόσια παραδοχή της επικοινωνίας του µε τον «γιατρό της Καρνεάδου» υποδηλώνει εξ αντικειµένου οικειότητα και έγνοια, όχι για το θύµα αλλά για τον θύτη. Αν δεν αντιλαµβάνεται πως έτσι το εισπράττει ο µέσος πολίτης, τότε µιλάµε για κλασική περίπτωση επιπολαιότητας στα όρια της απόλυτης χαζοµάρας.
πηγή: parapolitika.gr







