Στη σύγχρονη Ελλάδα πολλές φορές η Αριστερά είναι τρόπος να ζεις καλά και να περνάς καλύτερα. Πίσω από τους γνωστούς βαρύγδουπους τίτλους «αγωνιστές της δηµοκρατίας και των κινηµάτων», µην περιµένετε να συναντήσετε τίποτα ταλαίπωρους και βασανισµένους βιοπαλαιστές ιδεολόγους που δεν έχουν στον ήλιο µοίρα. Ειδικά τη λεγόµενη «ανανεωτική Αριστερά» την έχει ενσωµατώσει το σύστηµα από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 µε τις ευλογίες του Ανδρέα Παπανδρέου.
Ο συχωρεµένος ∆ιονύσης Χαριτόπουλος, που τους αποκαλούσε «ροζ πάνθηρες του ΠΑΣΟΚ», δεν είχε άδικο. Η «συστηµική Αριστερά» τη µέρα παρίστανε πως είναι του λιµανιού και το βράδυ έπιανε του σαλονιού τη γωνία, έχοντας παρτίδες και πάρε-δώσε µε όλα τα καλά παιδιά της εξουσίας και της οικονοµικής ελίτ. Είπαµε, αριστεροί είναι οι άνθρωποι, όχι ηλίθιοι. Και λεφτά έµαθαν να βγάζουν από το χρηµατιστήριο, και επενδύσεις σε real estate ήξεραν να κάνουν, και ακριβά γούστα είχαν, και προσοδοφόρες δουλίτσες έπαιρναν -ως σπουδαγµένοι- εκεί όπου η επαγγελµατική υπογραφή τους ήταν αµύθητης αξίας για κάποιους άλλους.
Όλους αυτούς, βέβαια, τους ξέρει από την καλή και την ανάποδη το ΚΚΕ, διότι από το φυτώριο του Περισσού ξεφύτρωσαν στη δηµόσια ζωή της χώρας. Ο λόγος που αναφέρουµε όλα τα παραπάνω είναι γιατί τις τελευταίες ώρες τρώει χοντρό κράξιµο ο Αλέξης Τσίπρας, επειδή πήγε στις διαδηλώσεις στο Παρίσι, φορώντας ένα ακριβό µπουφάν και έχοντας στις ωµοπλάτες του περασµένο ένα φιρµάτο σακίδιο. Για µένα, καλά έκανε. Θα ήταν πιο ενοχλητικό το θέαµα εάν εµφανιζόταν µε κανένα τρύπιο αµπέχονο ή τίποτα παλιοαρβύλες ώστε να δείξει ότι δήθεν ανήκει στην κατηγορία της φτωχολογιάς.
πηγή: parapolitika.gr







