Mε υποψηφίους δύο ταχυτήτων;
Μέχρι το τέλος του τρέχοντος μηνός η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα αλλά και το ΠΑΣΟΚ αναμένεται σύμφωνα με το ρεπορτάζ να ανακοινώσουν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των ψηφοδελτίων τους για τις εθνικές εκλογές του 2027.
Η Νέα Δημοκρατία από την άλλη κάνει μία εντελώς διαφορετική επιλογή προβαίνοντας σε τμηματικές ανακοινώσεις πολύ μικρού αριθμού υποψηφίων βουλευτών σε διάφορες εκλογικές περιφέρειες. Θυμίζουμε ότι μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ανακοινώθηκαν 11 υποψήφιου μεταξύ των οποίων οι Φεύγας και Φούντζουλα στην Αιτωλοακαρνανία.
Αυτή η επιλογή έχει ένα μειονέκτημα καθώς δημιουργεί υποψηφίους βουλευτές δύο ταχυτήτων. Οι νυν βουλευτές που διεκδικούν την επανεκλογή τους -και αυτό ισχύει οριζόντια σε όλα τα κόμματα- δεν χρειάζεται να ανακοινωθούν από το κόμμα καθώς ούτως ή άλλως όντας ήδη βουλευτές έχουν έναντι των υπολοίπων ένα πλεονέκτημα για την επανεκλογή τους.
Όταν όμως από εκεί κι ύστερα ανακοινώνονται τμηματικά οι υποψήφιοι αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς ότι δεν θα ξεκινήσουν από την ίδια βάση όλοι για να δώσουν τη μάχη του σταυρού επί ίσοις όροις. Είναι εντελώς διαφορετική η εκκίνηση όταν κάποιος ανακοινώνεται 6 – 7 μήνες πριν από τις εκλογές, όπως συνέβη την προηγούμενη εβδομάδα, με κάποιον που θα ανακοινωθεί δύο ή τρεις μήνες πριν από τις εκλογές. Βέβαια όχι μόνο στη Νέα Δημοκρατία σε όλα τα κόμματα υπάρχουν και οι λεγόμενοι «στρατιώτες» που γνωρίζουν ευθύς εξ’αρχής ότι μπαίνουν σε ένα ψηφοδέλτιο, προκειμένου απλώς και μόνο να το συμπληρώσουν, χωρίς να έχουν καμία πιθανότητα εκλογής. Επομένως, αυτή η λογική των τμηματικών ανακοινώσεων μπορεί να μη δημιουργεί εσωκομματικά προβλήματα. Ίσα-ίσα που στην περίπτωση της Νέας Δημοκρατίας να δημιουργεί και μία εσωτερική συσπείρωση, καθώς διατυπώνεται μία εκτίμηση ότι ενδεχομένως κάποιοι που τελικά δεν θα συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια όντας δυσαρεστημένοι την τελευταία στιγμή να μετακινηθούν σε άλλα κόμματα και ιδίως στο επικείμενο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά. Γι’ αυτό και η ΝΔ δεν βιάζεται να ανακοινώσει ψηφοδέλτια και αρκείται στο να ανακοινώνει σε πολύ μικρές δόσεις υποψηφίους.
Ωστόσο ο τρόπος ανακοίνωσης των υποψηφίων βουλευτών δεν παύει να περνά στην κοινωνία και ένα μήνυμα για το πώς αντιλαμβάνεται κάθε κόμμα το επί ίσοις όροις. Και αυτό γιατί δικαίως μπορεί να αναρωτηθεί ο καθένας αν είναι δυνατόν ένα ακόμα που δεν εφαρμόζει το επι ίσοις όροις στα εσωκομματικά του, να μπορέσει να το εφαρμόσει μεθαύριο συνολικά στην κοινωνία…







