Στα τέλη Αυγούστου του 2013 η κλούβα των ΜΑΤ ήταν παρκαρισμένη έξω από το πάρκο. Τότε μια μερίδα κόσμου είχε αγανακτήσει που το “ιερατείο” της δημοτικής αρχής Μοσχολιού και των τεχνικών υπηρεσιών του δήμου αποφάσιζε να κάνει ό,τι εκείνη ήθελε πάρκο, μην ενημερώνοντας και μη λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη των πολιτών. Μια ακόμη μεγαλύτερη μερίδα κόσμου είχε αγανακτήσει για τον ίδιο ακριβώς λόγο μόνο που δεν ήταν αποφασισμένη να διαβεί τον Ρουβίκωνα του ακτιβισμού.
Σήμερα, Μάρτιος του 2017, η δημοτική αρχή κάλεσε έμπειρους και εξειδικευμένους μελετητές να συντάξουν μια πρόταση. Και αυτή η πρόταση ευθύς αμέσως παρουσιάστηκε αναλυτικότατα στους πολίτες σε ανοιχτή εκδήλωση. Σήμερα βεβαίως τα πράγματα είναι ήρεμα και δεν χρειάζονται ΜΑΤ. Όσο κι αν κάποιοι δεν μπορούν να κρύψουν τη λυπή τους γι΄αυτό…
Το αυτονόητο που σήμερα γίνεται, καλό είναι να το χαιρόμαστε. Μέχρις ενός ορίου φυσικά, δεν χρειάζονται δα και έξαλλοι πανηγυρισμοί. Ίσως αυτό που χρειάζεται είναι να προβληματιστούμε για το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα, για την ακρίβεια μέχρι τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της Δευτέρας, κάποιοι από τους αιρετούς μας απαιτούσαν (!) να λάβουν πρώτα αυτοί γνώση της πρότασης της μελέτης και κατόπιν ο απλός πολίτης, ο ανώνυμος δημότης. Οι επαΐοντες, η νομενκλατούρα! Όμως για να είναι κανείς επαΐων θα πρέπει να πιάνει και τα μηνύματα των καιρών. Σήμερα λοιπόν ο κόσμος θέλει να συμμετέχουν στις αποφάσεις όσο το δυνατόν περισσότεροι, να δίνεται τουλάχιστον η αίσθηση ότι οι αποφάσεις δεν παίρνονται ερήμην των πολιτών. Χθες λοιπόν με την παρουσίαση της πρότασης αυτό επετεύχθη.
