Αναμενόμενο είναι και για αυτή τη μορφή επενδύσεων να υπάρχουν αντιδράσεις… Οι αιτιάσεις της «Κίνησης Πολιτών για την Προστασία των Βουνών της Αιτωλοακαρνανίας» για την “ισοπέδωση” των Ακαρνανικών από τα αιολικά πάρκα που κατασκευάζονται, από τη στιγμή που κατασκευάζονται σε περιοχές “Natura 2000” που χαρακτηρίζονται ως Καταφύγια Άγριας Ζωής, εγείρουν εύλογες απορίες…
Τι συμβαίνει όμως πραγματικά; Παραδόξως συγκρούονται δύο “πράσινες” πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτή για την προστασία και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και αυτή της αύξησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) στα πλαίσια της αντιμετώπισης της Κλιματικής Αλλαγής. Και πως θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί αυτό; Μα φυσικά με ένα χωροταξικό σχεδιασμό, που όμως δεν έγινε ποτέ…
Όχι μόνο για τα αιολικά, αλλά γενικότερα για τις επενδύσεις ενεργειακού χαρακτήρα, που ενδεχομένως έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις (πρόσφατα είχαμε ανάλογες αντιδράσεις στην Αιτωλοακαρνανία για υπό κατασκευή μονάδες βιορευστών) το κράτος θα πρέπει κάποια στιγμή να κάνει ένα χωροταξικό σχεδιασμό για κάθε είδους επένδυση. Μόνο έτσι ο επενδυτής θα βλέπει την επένδυσή του να προχωρά πιο γρήγορα και θα αισθάνεται πιο σίγουρος για την επένδυσή του και από την άλλη η τοπική κάθε φορά κοινωνία θα αποδέχεται ανεπιφύλακτα τις επενδύσεις. Η απάντηση λοιπόν είναι ότι χρειαζόμαστε και τα δύο και την προστασία του περιβάλλοντος και επενδύσεις στις ανανεώσιμες μορφές ενέργειας.
