Υπάρχει μία τάση εδώ και πάρα πολύ καιρό να συζητάμε στις τοπικές κοινωνίες σε εκδηλώσεις, ημερίδες και συνέδρια διάφορα σημαντικά θέματα, που αντιμετωπίζουμε και σε τοπικό και σε ευρύτερα -πολλές φορές- εθνικό επίπεδο. Μόνο που τα συζητάμε μεταξύ μας…
Συνήθως συμφωνούμε στις διαπιστώσεις των προβλημάτων, πολύ συχνά μπορεί να συμφωνήσουμε και στις προτεινόμενες λύσεις, αλλά πέραν τούτου κανένα αποτέλεσμα. Γιατί, για παράδειγμα, όταν συζητάμε το δημογραφικό, που είναι ίσως η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση, γίνεται κατανοητό ότι αυτή η συζήτηση παρά τη σπουδαιότητα του θέματος καταντά ένα ευχολόγιο, όταν τα συζητάμε μεταξύ μας και όχι με αυτούς που καθορίζουν τις τύχες της χώρας.
Κάπως έτσι μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς και την πρόσφατη εκδήλωση που έγινε για το θέμα το περασμένο Σάββατο στο χώρο του 7ου Γυμνασίου Αγρινίου. Εξάλλου, το δημογραφικό δεν είναι ένα καινούργιο πρόβλημα, απλώς τώρα αποτυπώνεται πλέον στις τρέχουσες στατιστικές η δυναμική που έχει αποκτήσει. Το πρώτο μεγάλο καμπανάκι για το δημογραφικό είχε σημάνει από το 1993, όταν το πόρισμα της βουλής, τότε, κατέληγε σε διάφορες προτάσεις, όμως από αυτές το πολιτικό σύστημα επέλεξε αποσπασματικά και συγκυριακά να εφαρμόσει κυρίως το κομμάτι της επιδοματικής πολιτικής, όταν είναι γνωστό ότι το πολυπαραγοντικό πρόβλημα που λέγεται δημογραφικό, δεν λύνεται με τα οικογενειακά επιδόματα.
Γιατί, πέρα από τις ευθύνες του πολιτικού συστήματος για το δημογραφικό πρόβλημα υπάρχουν και οι ευθύνες ευρύτερα της κοινωνίας… Γιατί δυστυχώς για πολλά χρόνια περισσότερος κόσμος προβληματίζονταν για τα αναδρομικά των συνταξιούχων ή για το πώς θα βρεθούν «παραθυράκια» για πρόωρη σύνταξη, παρά για το πως οι νέοι εργαζόμενοι θα βρουν καλύτερα αμειβόμενες δουλειές.
Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews
