Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, της τόσο συναρπαστικής και ιστορικά επιδραστικής για τη συνολική διαμόρφωση καινούριων ισορροπιών στον πλανήτη, μετά την Πτώση του Τείχους του Βερολίνου, την κατάρρευση του Υπαρκτού Σοσιαλισμού τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την επικράτηση της Αμερικής και της συλλογικής Δύσης στον πολυδεκαετή «Ψυχρό Πόλεμο», οι δημοσκοπικές εταιρείες στην Ελλάδα έγραψαν το δικό τους κεφάλαιο στην Ιστορία της καταγραφής και ανάλυσης των τάσεων της κοινωνίας.
Προκειμένου να μην… λυπηθεί ο τότε πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Κώστας Σημίτης, που είχε ήδη υποχωρήσει έναντι του τότε Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κώστα Καραμανλή… ανακάλυψαν ένα καινούριο εύρημα, την πρωθυπουργική καταλληλότητα. Την οποία χρησιμοποιούσαν παράλληλα ή… υποκαθιστώντας το εύρημα περί της δημοφιλίας των πολιτικών αρχηγών.
Το σχετικό εύρημα υπήρχε φυσικά στη μεθοδολογία των δημοσκοπικών ερευνών στο σύνολο του δυτικού κόσμου, με άλλο ωστόσο περιεχόμενο. Δεν συνέκρινε έναν εν ενεργεία πρωθυπουργό με κάποιον που είχε διατελέσει ποτέ στο συγκεκριμένο αξίωμα, αλλά αναζητούσε τον βαθμό αποτελεσματικότητας εκείνου που ασκούσε την εξουσία. Έκτοτε, η πρωθυπουργική καταλληλότητα καθιερώθηκε ως ελληνική πατέντα και… οξύμωρο, αναφορικά με το πώς εργαλειοποιήθηκε στη χώρα μας.
Τα τελευταία χρόνια, στην Ελλάδα της παγιωμένης παρακμής μετά τη σύνθετη, πολυεπίπεδη και πολυπαραγοντική φθορά που συνόδευσε την περίοδο της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων, η αντίστοιχη… πατέντα και οξύμωρο, αφορά την εκτίμηση πρόθεση ψήφου. Την οποία οι δημοσκοπικές εταιρίες περίπου… εξισώνουν με την ατόφια πρόθεση ψήφου, αν όχι υποκαθιστούν μέσω αυτής την πραγματική αποτύπωση της εκλογικής προτίμησης των ερωτηθέντων στις μετρήσεις τους.
Η πρόθεση ψήφου καταγράφει τα πραγματικά δεδομένα της έρευνας, το τι απαντούν οι ερωτώμενοι, χωρίς… επεξεργασία. Δεν έχει υποκειμενική επεξεργασία, δείχνει το πόσοι είναι οι αναποφάσιστοι, και κατά συνέπεια, ως επιστημονική μέτρηση της κοινής γνώμης είναι περισσότερο αξιόπιστη και διαφανής.
Γι’ αυτό άλλωστε στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Μεγάλη Βρετανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Ισπανία, μεταξύ άλλων, τα ΜΜΕ και οι δημοσκοπικές εταιρείες προβάλλουν τα ευρήματα της πρόθεσης ψήφου και όχι την εκτίμηση, την οποία άλλωστε προσδιορίζουν με διαφορετικά μοντέλα και εργαλεία σε σχέση με την Ελλάδα, για λόγους διαφάνειας και επιστημονικής τεκμηρίωσης.
Η εκτίμηση πρόθεσης ψήφου βασίζεται σε μοντέλα που επιλέγει η κάθε εταιρεία, χωρίς ενιαίο τρόπο υπολογισμού, και επομένως μεγάλα περιθώρια υποκειμενικότητας, καθώς επιχειρεί να ερμηνεύσει και να… αποφασίσει για τις «αβέβαιες ψήφους», τους αναποφάσιστους. Στις Ηνωμένες Πολιτείες μάλιστα, οι δημοσκοπικές εταιρείες και οι αναλυτές τους, συνηθίζουν να υποστηρίζουν ότι, ένα δημοσκοπικό δείγμα με αναποφάσιστους άνω του 10%, δεν μπορεί με επιστημονική τεκμηρίωση να οδηγήσει σε ασφαλή εκτίμηση πρόθεσης ψήφου.
Η «παραποίηση» της αμφιλεγόμενης μεθοδολογίας της «εκτίμησης πρόθεσης ψήφου στην Ελλάδα», απασχολεί ανά διαστήματα τη δημόσια συζήτηση. Και είναι βέβαιο ότι θα την απασχολήσει και στο μέλλον… περισσότερο.
Πηγή: εφημερίδα “Παρόν” ysterografa.gr






