Η έκρηξη της σκανδαλολογίας αλλά και των… πραγματικών στοιχείων που συνοδεύουν τις αποκαλύψεις για μια σειρά από υποθέσεις με… οσμή σκανδάλου, και πρωταγωνιστές κυβερνητικά και κομματικά στελέχη της επταετίας Μητσοτάκη στην εξουσία, εμπλουτίζει τις παραμέτρους του μωσαϊκού με το οποίο θα πορευτεί η χώρα το επόμενο διάστημα, με… Ιθάκη της πολιτικής ζωής τις εκλογές, είτε είναι πρόωρες, είτε διεξαχθούν στην ώρα τους.
Οι δημοσκοπήσεις, ακόμη και μέσα από τη… θολούρα της υστέρησής τους να καταγράφουν και να κατανοήσουν τις πραγματικές τάσεις που διαμορφώνονται στην ελληνική, μια ασυγχώρητη αστοχία υλικού από τις απαρχές της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων μέχρι και σήμερα, εντοπίζουν στοιχεία αποσυναρμολόγησης της τρέχουσας πολιτικής κυριαρχίας, και της επιβίωσης της πολιτικής σταθερότητας, ως εκλογικού διακυβεύματος, μέσω της μετεκλογικής συγκρότησης κυβερνήσεων συνεργασίας, αντί για την απατηλή ονείρωξη αυτοδυναμιών.
Εξαιρετικά αποκαλυπτικό αυτής της δύσβατης πραγματικότητας, είναι το εύρημα το οποίο κατέγραψε η πρόσφατη δημοσκόπηση της εταιρείας GPO για την τηλεόραση του Star, όπου μια οριακή πλειοψηφία πολιτικών προτιμά την αυτοδυναμία αντί για κυβερνήσεις συνεργασίας, μια μεγαλύτερη πλειοψηφία της κοινωνίας ωστόσο τάσσεται υπέρ της πολιτικής αλλαγής με τη συγκρότηση άλλης κυβέρνησης και ότι την ανανέωση της παραμονής του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου.
Επειδή αυτοδύναμη… άλλη μονοκομματική κυβέρνηση δεν προβλέπεται να προκύψει, η αυτοδυναμία που αναφέρει η πλειοψηφία των πολιτών συνεπάγεται τη σταθερότητα μέσα από κυβερνήσεις συνεργασίας, δυο ή και περισσότερων ακόμη κομμάτων.
Η Ελλάδα πέρασε την οδυνηρή εμπειρία της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων με κυβερνήσεις συνεργασίας, υπό τον Λουκά Παπαδήμο, τον Αντώνη Σαμαρά και τον Αλέξη Τσίπρα, και ο κύκλος αυτός έκλεισε με τις αυτοδύναμες πλειοψηφίες του Κυριάκου Μητσοτάκη το 2019 και το 2023.
Σήμερα, στη σχετική ερώτηση που θέτουν οι δημοσκοπήσεις, οι πολίτες απαντούν στη μεγάλη πλειοψηφία τους ότι, περνούσαν καλύτερα πριν από το 2019, δηλαδή πριν από τις αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Και καθώς η χώρα έχει διολισθήσει και πάλι σε συνθήκες διαρκούς και ανατροφοδοτούμενης κρίσης, αυτή τη φορά κρίσης θεσμών, κρίσης αντιπροσώπευσης, κρίσης εμπιστοσύνης, οι κυβερνήσεις συνεργασίας φαντάζουν στη σκέψη των περισσότερων ως η φυσική εξέλιξη.
Στις σχετικές ζυμώσεις που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη παρασκηνιακά, υπάρχει… ελέφαντας στο δωμάτιο και αφορά το πρόσωπο του πρωθυπουργού, ο οποίος θα ηγηθεί αυτών των συναινετικών κυβερνήσεων, ώστε να διαφυλαχθεί η αναγκαία σταθερότητα, την οποία δεν μπορεί πλέον να εγγυηθούν οι «μονοπρόσωπες εξουσίες» ξεθωριασμένων αυτοδυναμιών, όπως έχει επισημάνει σε πλείστες περιπτώσεις στις δημόσιες παρεμβάσεις του ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
Είναι κάτι παραπάνω από ορατό, ότι το κόμματα της Αντιπολίτευσης επιδιώκουν να καρπωθούν το αντι-Μητσοτακικό ρεύμα που διαμορφώνεται πλειοψηφικά στην κοινωνία. Κάτι που σημαίνει ότι ο σημερινός πρωθυπουργός δεν θα έχει περιθώρια να ηγηθεί ο ίδιος μιας κυβέρνησης συνεργασίας μετά τις εκλογές. Αυτή είναι η δύσκολη εξίσωση της πολιτικής γεωμετρίας, από την επίλυση της οποίας θα εξαρτηθεί η διαμόρφωση των μελλοντικών εξελίξεων.
Πηγή: εφημερίδα “Παρόν” ysterografa.gr
Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews
