«Η παρούσα δημοτική αρχή επέλεξε να διοργανώσει ελάχιστες εκδηλώσεις σε σχέση με τη βαρύτητα της επετείου. Συρρίκνωσε ουσιαστικά τον επετειακό χρόνο σε ένα διήμερο και προετοιμάστηκε σχεδόν αποκλειστικά γι’ αυτό. Στις δράσεις της παρατηρήθηκαν αστοχίες, μικρότητες και προχειρότητες, ασυγχώρητες για το ύψος των περιστάσεων».
Αυτά παρατηρεί ο πρώην Δήμαρχος Μεσολογγίου, Κώστας Λύρος, κάνοντας την αποτίμηση των επετειακών Εορτών Εξόδου. Είναι κατανοητό η εκάστοτε αντιπολίτευση να ασκεί κριτική, είναι και θεμιτό να είναι και αυστηρή στην κριτική της. Μπορεί κανείς να δικαιολογήσει στην εκάστοτε αντιπολίτευση ακόμη και υπερβολές. Είναι άλλο όμως οι υπερβολές και άλλο η ισοπεδωτική κριτική. Γιατί, στη συγκεκριμένη περίπτωση ενδεχομένως θα μπορούσαν να γίνουν ακόμη περισσότερα πράγματα, όμως μάλλον ο Κ. Λύρος έλειπε από το Μεσολόγγι, αν αντιλήφθηκε ότι οι εκδηλώσεις περιορίστηκαν σε ένα διήμερο.
Γιατί, φέτος για πρώτη φορά υπήρξαν εκδηλώσεις και γεγονότα πανελλαδικής εμβέλειας με τη συνδρομή και άλλων φορέων, όπως το Υπ. Πολιτισμού, το Υπ. Παιδείας, η Περιφέρεια, η Μητρόπολη, το Υπ. Εξωτερικών. Γιατί, φέτος η Έξοδος του Μεσολογγίου δεν ήταν μόνο στην «πλάτη» του Δήμου. Οι πίνακες του Ντελακρουά και του Βρυζάκη δεν είναι μικρό πράγμα, οι εκδηλώσεις που έγιναν σε πρεσβείες στο εξωτερικό, σημαντικές συναυλίες και εκδηλώσεις με σημαντικούς τραγουδιστές (π.χ. Μαρία Φαραντούρη), μια μεγάλη στρατιωτική παρέλαση για την 25η Μαρτίου, που όμοιά της δεν έχει γίνει ποτέ στην Αιτωλοακαρνανία. Και δεν είναι τα μόνα που έγιναν.
Όλα αυτά δεν είναι μικρό πράγμα. Θα μπορούσε λοιπόν κάποιος με την όποια κριτική του να προτείνει περισσότερα πράγματα. Αλλά το να λέει κάποιος σχεδόν ότι δεν έγινε τίποτα φέτος είναι προσβλητικό για τους τοπικούς και τους φορείς ευρύτερα του Δημοσίου που κινητοποιήθηκαν φέτος για το Μεσολόγγι και την Έξοδο.







