Μπορεί οι αυτοδιοικητικοί να απορρίπτουν τον “Κλεισθένη” στην αυτοδιοίκηση που προωθεί η Κυβέρνηση, ωστόσο η κωδική ονομασία του νομοσχεδίου τους εμπνέει για ιστορικές αναγωγές και διάφορα παραδείγματα μέσα από την ιστορία.
Στη χθεσινή συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο Αγρινίου για τη μεταρρύθμιση στην αυτοδιοίκηση ο Παύλος Μοσχολιός θυμήθηκε πως ο παππούς του Κλεισθένς, του Αθηναίου πολιτικού, που μεταρρύθμισε το πολίτευμα της Αθήνας κατά το δημοκρατικότερο, ήταν ο Κλεισθένης ο Σικυώνιος, ο τύραννος της Σικυώνας. “Ελπίζω ο νόμος να μην αναφέρεται στον παππού και να μην αποδειχθεί τυραννικός…” είπε σκωπτικά. Του απάντησε κατά κάποιο τρόπο λίγο αργότερα ο Τ. Παπανικολάου λέγοντας ότι “ο καλός Κλεισθένης, ο 2, δεν ήρθε, θα τον φέρει ο λαός…”
Ο Δ. Τραπεζιώτης όμως έπιασε όλες τις ιστορικές περιόδους. Από το Κοινό των Αιτωλών μέχρι το Βυζάντιο και από τον κοινοτισμό μέχρι την Λαϊκή Αυτοδιοίκηση, που υλοποιήθηκε στα ελεύθερα χωριά της Ευρυτανίας κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στα πλαίσια του «Κώδικα Ποσειδώνα». Και οι ιστορικές αναφορές κλείνουν με την αποστροφή του Στ. Μερμίγκη πως “τώρα μας ήρθε ο Κλεισθένης, αργότερα να περιμένουμε τον Καλιγούλα…”
