Η διαχείριση του προσωπικού στο Δημόσιο ανέκαθεν αποτελεί ένα εξαιρετικό δύσκολο θέμα. Πόσο μάλλον, όταν μιλάμε για το ελληνικό Δημόσιο με τις παθογένειες που έχει και για μία υπηρεσία, όπως Ελληνική Αστυνομία, που ως σώμα ασφαλείας έχει πολλές ιδιαιτερότητες. Γιατί μια σωστή διαχείριση του προσωπικού χρειάζεται πρωτίστως δικαιοσύνη. Να αντιμετωπίζονται, δήλαδή, όλοι με τους ίδιους όρους, με τα ίδια κριτήρια.
Το τελευταίο διάστημα -χωρίς αυτό να είναι πρωτοφανές- υπάρχει στους κόλπους των αστυνομικών της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ακαρνανίας έντονη δυσαρέσκεια για διάφορες αποφάσεις που λαμβάνονται σε σχέση με τη διαχείριση του προσωπικού (αποσπάσεις, μετακινήσεις, μεταθέσεις). Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί μία πρόσφατη περίπτωση που αφορούσε μετάθεση αξιωματικού που υπηρετεί στο Αγρίνιο και μετατέθηκε σε Αστυνομικό Τμήμα γειτονικού δήμου. Για πρώτη ίσως φορά στα τοπικά χρονικά ακυρώθηκε από το Διοικητικό Εφετείο Πατρών μετάθεση αστυνομικού! Συγκεκριμένα το Διοικητικό Εφετείο Πατρών έκανε δεκτό το αίτημα της προσωρινής διαταγής σε αίτηση αναστολής και ακύρωσης κατά της πράξης της μετάθεσης. Πράγμα που δείχνει πως μάλλον κάποιες από αυτού του τύπου τις αποφάσεις παίρνονται με “προβληματικά” κριτήρια. Και αυτό γιατί η εμπειρία έχει δείξει ότι είναι εξαιρετικό σπάνιο τα δικαστήρια να αντιταχθούν σε μία μετάθεση, που σε τελευταία ανάλυση μπορεί να “δικαιολογηθεί” από τις υπηρεσιακές ανάγκες. Όμως συνέπεια της δικαστικής απόφασης ήταν κατά κάποιο τρόπο να επιστρέψει στη διάθεση της Αστυνομικής Διεύθυνσης αστυνομικός που τα τελευταία τρία περίπου χρόνια υπηρετούσε στην Αθήνα παίρνοντας συνεχόμενες αποσπάσεις. Την εξέλιξη αυτή η συντριπτική πλειοψηφία των αστυνομικών στο Αγρίνιο την είδε με ικανοποίηση…
