Ήταν τέτοια εποχή το 2013 όταν η τότε δημοτική αρχή Μοσχολιού ενσωμάτωνε στα τιμολόγια το ειδικό τέλος 80% επί της τιμής του νερού, που είχε καταργηθεί, αυξάνοντας την τιμή του νερού κατά 42,6% (!) και επιβάλλοντας ταυτόχρονα τέλος έργων 26,3%. Τότε λοιπόν οι αντιδράσεις από κάποιους που και σήμερα είναι βρίσκονται στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου ήταν πολύ περιορισμένες. Τώρα όμως τα πράγματα είναι από ό,τι φαίνεται διαφορετικά…
Το 11,11% που σήμερα επιβάλλεται μόνο στις δημοτικές ενότητες, που υπήχθησαν προ διετίας στην αρμοδιότητα της ΔΕΥΑ Αγρινίου και οι οποίες καίτοι δεν πλήρωσαν τέλος έργων, είδαν τη ΔΕΥΑ να δαπανά περί τις 700.000 ευρώ για έργα στις περιοχές αυτές, εντούτοις οι αντιδράσεις είναι κατά πολύ σφοδρότερες. Επίσης όταν ο τέως δήμαρχος Π. Μοσχολιός παραδέχθηκε στο δημοτικό συμβούλιο ότι έκανε “κοινωνική” πολιτική, δηλαδή μηδενικές αυξήσεις, με τα χρήματα που προορίζονταν από το νόμο για έργα, πάλι πέρασε σχεδόν στο ντούκου…
Ενώ όταν είχε τεθεί προ διετίας το ερώτημα περί επέκτασης της ΔΕΥΑ Αγρινίου ή απορρόφησή της από το δήμο και οι εργαζόμενοι της επιχείρησης είχαν ζητήσει να μην “πειραχθεί” η ΔΕΥΑ, κανείς -συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής δημοτικής αρχής- δεν τόλμησε να τα βάλει μαζί τους. Έτσι φτάσαμε στο σημείο η ΔΕΥΑ να κάνει προγραμματικές συμβάσεις με το δήμο για να μπορέσει να εκτελέσει έργα, αφού ουσιαστικά πλέον δεν διαθέτει μηχανικούς.
Οι σημερινές λοιοπόν αντιδράσεις για το τέλος 11,11% είναι τουλαχιστον υποκριτικές.
