Πριν από έναν αιώνα, στις 9 Μαρτίου του 1926, ο Παναιτωλικός ξεκίνησε την πορεία του στα αθλητικά αλλά και κοινωνικά δρώμενα της χώρας μας και έτσι άρχισε ένα ξεχωριστό ταξίδι που έχει αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στο Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία.
Μία ξεχωριστή και άκρως συγκινητική ημέρα είναι η 9η Μαρτίου, καθώς έχει «γενέθλια» ο Παναιτωλικός που μάλιστα συμπληρώνει απόψε 100 χρόνια προσφοράς στα αθλητικά και κοινωνικά δρώμενα της χώρας μας και για αυτό το Αγρίνιο καμαρώνει για τον Τίτορμό του.Ήταν λοιπόν 9 Μαρτίου 1926, σαν σήμερα δηλαδή αλλά 100 χρόνια πριν, όταν στο γυμνάσιο της πόλης επιφανείς άνθρωποι της περιοχής όπως ο Ευθύμιος Χαβέλλας, ο Εμμανουήλ Θεοδωρόπουλος και άλλοι, πήραν την απόφαση να ιδρύσουν έναν σύλλογο διαφορετικό από τους άλλους.
Ναι μεν ο αθλητισμός θα βρίσκονταν στο επίκεντρό του, όμως συνάμα επιθυμούσαν το σωματείο να αποτελέσει και το όχημα ώστε να βελτιωθεί η ζωή και η καθημερινότητα της εργατικής τάξης στα καπνά, που ως επί το πλείστων αποτελούσε τον τοπικό πληθυσμό.Έτσι «γεννήθηκε» ο «Παναιτωλικός Γυμναστικός Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος», που συμπλήρωσε πλέον έναν αιώνα παρουσίας και αποτελεί το σημείο αναφοράς για όλη την Αιτωλοακαρνανία.
Στο πέρασμα των δεκαετιών δοκιμάστηκε, βρέθηκε από το ζενίθ στο ναδίρ και αντίστροφα, όμως οι στέρεες βάσεις που ανέπτυξε με τον κόσμο του και οι άρρηκτοι δεσμοί του με την τοπική κοινωνία, αποτέλεσαν το «καύσιμο ώστε να φτάσει στα 100 χρόνια αδιάλειπτης προσφοράς.Ο Παναιτωλικός μέσω των «Νυχτερινών Σχολών» που υιοθέτησε και λειτούργησαν για περισσότερες από πέντε δεκαετίες έδωσε τη δυνατότητα ώστε τα φτωχά παιδιά των καπνεργατών αλλά και χιλιάδες άλλα να λάβουν, μέσω αυτών, την τροφή της γνώσης. Την ίδια στιγμή με την αθλητική του παρουσία προσέφερε χαρές, ενώ ο κόσμος του ήταν εκείνος που τον κράτησε όρθιο όταν όλα έμοιαζαν να έχουν τελειώσει.
Το κίτρινο χρώμα κυριαρχεί καθώς παραπέμπει στον καπνό, ενώ μέχρι το 1990 έμβλημά του ήταν το «Π». Τότε άλλαξε και υιοθετήθηκε ο Τίτορμος, ένας Αιτωλός ήρωας της αρχαιότητας που η δύναμή του και η σωματική του διάπλαση παραπέμπει σε ημίθεο. «Ούτος άλλος Ηρακλής», χαρακτηρίζονταν. Μπορεί οι σύγχρονοι να πιστεύουν πως τα η λέξη «προβλήματα» είναι άγνωστη ελέω της παρουσίας του Φώτη Κωστούλα στα «ηνία», από το 2005 και έπειτα, όμως μέχρι τότε τα «καναρίνια» πέρασαν πολλά.
Από την αντιμετώπισή τους ως «φτωχό συγγενή» από την ΕΠΣ Πατρών στα νηπιακά τους βήματα στο χώρο όπου παρόλα αυτά έφτασαν σε δεκάδες επιτυχίες με αποκορύφωμα εκείνη του 1955 όπου και συμμετείχαν στο τότε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα των «6», μέχρι τον μύθο για το κομμένο αυτί του ρέφερι Στέφανου Ράμμου στο Παναιτωλικός-ΠΑΟΚ του 1976, που «εξόρισε» τον Παναιτωλικό από το Αγρίνιο και σε μεγάλο βαθμό ήταν η αιτία της αποχώρησής του από τα «σαλόνια». Για την ιστορία πάντως οι εφευρετικοί φίλοι του που ήταν λάτρεις της ζαχαροπλαστικής, δημιούργησαν την περίφημη πάστα σε σχήμα αυτιού!
Όλα αυτά είχαν ως συνέπεια η ομάδα στην αυγή του επαγγελματικού ποδοσφαίρου να μετρά μόνο δύο παρουσίες στα «σαλόνια», εκείνες της διετίας 1975-77 όπου με τον Γιώργο Χασιώτη στον πάγκο προσπάθησε να εδραιωθεί στην ελίτ. Έκτοτε ακολούθησε φθίνουσα πορεία, αλλά στις 25 Μαΐου του 1997 έδωσε το δικό του ραντεβού με την ιστορία στο Άργος, όπου απέναντι στην αδιάφορη βαθμολογικά τοπική ομάδα βρέθηκαν περισσότεροι από 4000 φίλοι του και με νίκη θα ανέβαινε ξανά στην τότε Α’ Εθνική. Η ήττα όμως με 2-0 όχι μόνο δεν του επέτρεψε να πανηγυρίσει, αλλά και αποτέλεσε ένα «σοκ» και συνάμα, η «κατάρα» εκείνης της αναμέτρησης θα τον ακολουθούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Περιήλθε σε μαρασμό, προέκυψαν διοικήσεις πρωτοδικείου, έφτασε στην τέταρτη κατηγορία και την ίδια στιγμή για να ταξιδέψει η αποστολή στις εκτός έδρας αναμετρήσεις της γίνονταν έρανοι και τηλεμαραθώνιοι ενίσχυσής της. Οι παίκτες κοιμούνταν τότε στο πούλμαν για να εξοικονομηθούν χρήματα, ενώ η σίτισή τους ήταν ένα σάντουιτς ή σουβλάκια!
Ωστόσο το «βάρος» της φανέλας ήταν μεγάλο και το 2005 αφίχθηκε ο Φώτης Κωστούλας, τότε άγνωστος στο ευρύ κοινό Αιτωλοακαρνάνας επιχειρηματίας από τη Σουηδία που επιθυμούσε να προσφέρει στον τόπο του και για αυτό επιθυμούσε να φτιάξει ένα κολυμβητήριο. Όμως ενεπλάκη με τον Παναιτωλικό και σε μία σακούλα πήρε τα χαρτιά του!
Σταδιακά όλα άλλαξαν. Το «κλουβί» από ένα γήπεδο «χρέπι» μετατράπηκε σε «στολίδι», κατασκευάστηκε το υπερσύγχρονο προπονητικό – το Emileon – και παράλληλα η ομάδα εδραιώθηκε στα «σαλόνια». Ανεξάρτητη, όπως καμαρώνουν οι φίλοι του με το γνωστό τους σύνθημα. Βέβαια και αυτός ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Ακόμη και πυροβολισμούς δέχθηκε η αποστολή του, αλλά τελικά δικαιώθηκε. Μετά το έπος της Νέας Σμύρνης ήρθε το 2011 η άνοδος στη Super League και παρότι ακολούθησε ο υποβιβασμός, επανήλθε σε top επίπεδο και έκτοτε καθιερώθηκε στην ελίτ.
Αυτός είναι επιγραμματικά ο Παναιτωλικός. Του «Γάλλου» ή κατά κόσμο Γιώργου Παπαδόπουλο αλλά και του Μάκη Μπελεβώνη. Του Νίκου Κουτσουγιάννου αλλά και του Κώστα Κωνσταντόπουλου ή για τους… φίλους «μοχλό». Είναι ο Παναιτωλικός του Αιγίου το 1955, αλλά και εκείνος με την Πτολεμαΐδα το 2005. Όπως φυσικά της Νέας Σμύρνης το 2009, όπου όλη η Ελλάδα αντιλήφθηκε τη δυναμική του. Βλέπετε είχαμε ήδη περάσει σε μία νέα εποχή, την ψηφιακή. Είναι ο Παναιτωλικός που βοήθησε χιλιάδες παιδιά να μάθουν γράμματα και έθεσε τις βάσεις ώστε να ξεφύγουν από την ανέχεια και παράλληλα έδωσε χαρά στην εργατιά και σε ανθρώπους που τον ένιωθαν ως το αποκούμπι τους.
«Ελιά-Καπνός-Παναιταλικός», τρεις λέξεις… 100 χρόνια ιστορία.
Οι 10 πρώτοι σκόρερ του στα Εθνικά πρωταθλήματα – Κύπελλο
1 Κουτσογιάννος Νίκος 118
2 Mήτσου Βασίλειος 85
3 Μπάθας Χρήστος (Τάκης) 80
4 Παππάς Γιώργος 78
5 Παπαδόπουλος Γιώργος (ΓΑΛΛΟΣ) 76
6 Μανδέλλος Γιώργος 66
7 Παπαμέτης Παναγιώτης 65
8 Ταλαμάγκας Στέλιος 61
9 Παπαχρήστος Θεόδωρος 56
10 Μπεκατώρος Βασίλης 55
Οι 10 πρώτοι σε συμμετοχές στα Εθνικά πρωταθλήματα
1 Κωνσταντόπουλος Κώστας 421
2 Μακρής Γιάννης 397
3 Τάκος Κώστας 388
4 Νταλακούρας Γιάννης 342
5 Μπάθας Δημήτρης 339
6 Ντελής Κώστας 329
7 Παππάς Γιώργος 299
8 Παπαχρήστος Θόδωρος 276
9 Κωστόπουλος Λεωνίδας 251
10 Γάκης Δημήτρης 236
Οι τίτλοι του
Πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής: 1974–75, 2010–11
Πρωταθλήματα Γ΄ Εθνικής: 1985–85, 1991–92, 1995–96
Πρωταθλήματα Δ΄ Κατηγορίας: 1988–89, 2003–04
Περιφερειακό Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πατρών: 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53, 1953–54, 1954–55, 1959–60, 1960–61
Υπέρπρωταθλητής Ε.Π.Σ. Πατρών: 1947–48, 1948–49, 1951–52, 1952–53, 1954–55, 1959–60
πηγή : sportal.gr
Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews
