«Λαοθάλασσα», «κοσμοπλημμύρα», «βούλιαξε από κόσμο» το Αγρίνιο…. Όλες τις κλισέ ατάκες τις διαβάσαμε τη Μεγάλη Παρασκευή και το Μεγάλο Σάββατο.
Είναι κάτι παρόμοιο με τα κλισέ για τις κηδείες… «Βυθίστηκε στο πένθος η τοπική κοινωνία», λένε τα ειδησεογραφικά… πρακτορεία – γραφεία τελετών… Γιατί, φίλε μου, είτε τον ήξερες το μακαρίτη, είτε αγνοούσες την ύπαρξή του, οφείλεις να βυθιστείς στο πένθος. Bυθίσου τώρα!
Λοιπόν, δυο μέρες το χρόνο το Αγρίνιο πράγματι «βουλιάζει» από κόσμο. Την Κυριακή πάνε όλοι στο χωριό για να φάνε το αρνί και τη Δευτέρα του Πάσχα «μην το είδατε τον Παναή»…. ουρές στα διόδια της Γέφυρας για την επιστροφή των εκδρομέων. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και δυο – τρεις μέρες τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά.
Το ζήτημα είναι ότι ο κόσμος αυτός που έκανε το Αγρίνιο να «βουλιάξει» είναι οι ετεροδημότες με τις οικογένειές τους σε ποσοστό άνω του 90%… Όχι έξαλλοι τουρίστες… Το γιατί όμως το Αγρίνιο δεν μπορεί να «κρατήσει» το δικό του κόσμο είναι κάτι που σπανίως θα το σχολιάσει κάποιος.
Ας επανέλθουμε όμως στα κλισέ με το «βουλιαγμένο» Αγρίνιο. Σε ένα δεύτερο επίπεδο ερμηνείας αυτά τα κλισέ με ένα υποδόριο τρόπο μας λένε ότι πρέπει να χαιρόμαστε για την πολυκοσμία του Πάσχα και ως εκ τούτου αντιμετωπίζουν τους μόνιμους του Αγρινίου περίπου ως ιθαγενείς που περιμένουν τους κονκισταδόρες από το Χαϊδάρι, του Ζωγράφου, το Παγκράτι, το Περιστέρι, του Γκύζη και το Περιστέρι, να κατέβουν από τα λεωφορεία του ηρωικού ΚΤΕΛ Αιτωλοακαρνανίας να τους μοιράσουν χάντρες και καθρεφτάκια.
Αν λοιπόν και οι επαγγελματίες της πόλης, γιατί για αυτούς γίνεται ο σαματάς, εστίαση και εμπορικά, χαίρονται τόσο πολύ με τους αγρινιωτοαθηναίους -δικαίωμά τους βέβαια- αλλά τις 355 μέρες του χρόνου από τους ντόπιους – μόνιμους ζουν… Να μην το ξεχνούν αυτό!
Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews
