Διανύοντας την όγδοη δεκαετία της ζωής του, ο Σταν Γκρίνμπεργκ έχει κερδίσει το δικαίωμα στην… αγρανάπαυση. Το… μικρόβιο της πολιτικής ανάλυσης βεβαίως δεν φεύγει ποτέ, όπως και η φυσική έλξη προς την πολιτική, τις προεκλογικές εκστρατείες, την ανάλυση των δεδομένων.
Ο Αμερικανός πολύπειρος σύμβουλος στρατηγικής και αναλυτής των δημοσκοπήσεων, έχει αποχωρήσει εδώ και σχεδόν δυο χρόνια από τον στενό πυρήνα του Μεγάρου Μαξίμου και το πλευρό του Κυριάκου Μητσοτάκη, με τις… τραυματικές από πλευράς αποτελέσματος, ευρωεκλογές του 2024 να χαράσσουν διαχωριστική γραμμή. Σε αντίθεση με τους ακροκεντρώους που μετακινήθηκαν στη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, και βρήκαν θέση ακόμη και στον στενό πυρήνα εξουσίας που διαμορφώθηκε γύρω από τον σημερινό Πρωθυπουργό, ο Σταν Γκρίνμπεργκ είχε προειδοποιήσει εγκαίρως για τις ρωγμές που θα προκαλούσαν στη σχέση του Κυριάκου Μητσοτάκη με την παραδοσιακή βάση της Νέα Δημοκρατίας, επιπόλαιες και «επιθετικές» επιλογές, όπως ο γάμος των ομοφυλοφίλων.
Το σοκ του αποτελέσματος των εκλογών δικαίωσε τον Αμερικανό, ο οποίος προτίμησε να απομακρυνθεί ο ίδιος, αντί να έρθει σε σύγκρουση με τους… παραπλανημένους, και έκτοτε μοιράζεται ανά διαστήματα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη τις εκτιμήσεις και τους προβληματισμούς του, καθώς σε προσωπικό επίπεδο έχει την καλύτερη γνώμη για τον σημερινό ένοικο του Μεγάρου Μαξίμου.
Σε μια πρόσφατη ανάλυσή του, λοιπόν, ο Σταν Γκρίνμπεργκ μοιράστηκε τον προβληματισμό του για τον κίνδυνο να προσέλθει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, με την ψευδαίσθηση ότι τρέχει μόνος του, και ότι παίζει χωρίς αντίπαλο, λόγω της ανυπαρξίας και της ανικανότητας της Αντιπολίτευσης να κεφαλαιοποιήσει τη μεγάλη, πολλαπλασιαζόμενη και μη αναστρέψμη φθορά της επταετίας Μητσοτάκη.
Τα »μαύρα μαντάτα» του Σταν Γκρίνμπεργκ, ως… καμπανάκι αφύπνισης για τον σημερινό Πρωθυπουργό, έχουν ως αφετηρία και πυρήνα της ανάλυσής τους, την ψυχολογία «ψήφου καταδίκης» που διαμορφώνεται στην ελληνική κοινωνία, ανεξάρτητα του αν θα την εισπράξει απευθείας ή πολλαπλασιαστικά κάποιο από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης.
Ο Σταν Γκρίνμπεργκ έχει εστιάσει στη σχετική… προϊστορία του εκλογικού σώματος στην Ελλάδα, που κατά πλειοψηφία στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, ψηφίζει πρωτίστως καταδικαστικά, για να τιμωρήσει την τρέχουσα κάθε φορά πολιτική κυριαρχία η οποία ασκεί την εξουσία, και δευτερευόντως επιλέγει ένα καινούριο πολιτικό αφήγημα με όρους θετικής αποδοχής. Ο Αμερικανός σύμβουλος στρατηγικής μάλιστα, επικαλείται στις αναλύσεις του το παράδειγμα των προεδρικών εκλογών των ΗΠΑ το 2016, που λειτουργεί ως σημείο αναφοράς.
Τότε, η Χίλαρι Κλίντον, ως υποψήφια του Δημοκρατικού Κόμματος, προσήλθε στις κάλπες με την αυτοπεποίθηση ότι δεν υπήρχε αξιόπιστη εναλλακτική λύση διακυβέρνησης, λόγω των… πλαδαρών χαρακτηριστικών της προσωπικότητας του Ντόναλντ Τραμπ. Εκείνη την περίοδο, δυο πρόσωπα με ιδιαίτερο ειδικό βάρος για την αμερικανική πολιτική και ειδικά για τους Δημοκρατικούς, ο σύμβουλος στρατηγικής του Μπαράκ Ομπάμα, Ντέιβιντ Άξελροντ, και ο σύμβουλος στρατηγικής του Μπιλ Κλίντον, Τζέιμς Κάρβιλ, είχαν εκτιμήσει ότι οι Αμερικανοί βρίσκονταν σε ψυχολογία να ψηφίσουν «οποιονδήποτε εκτός από τη Χίλαρι», αδιαφορώντας για το ποιος θα ήταν ο… οποιοσδήποτε. Όπως και συνέβη, με τον Ντόναλντ Τραμπ να ενδύεται τον συγκεκριμένο ρόλο.
Ο Σταν Γκρίνμπεργκ εκτιμά ότι κάτι ανάλογο μπορεί να συμβεί στη σημερινή Ελλάδα, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε ρόλο… Χίλαρι Κλίντον. Και φρόντισε να μεταφέρει… αρμοδίως τους φόβους του.
Πηγή: εφημερίδα “Παρόν” ysterografa.gr







