Στο Ειδικό Χωροταξικό για τη Βιομηχανία καταγράφονται ανάγκες έως το 2032 για 3.000 στρέμματα στη Δυτική Ελλάδα για μεταποίηση και logistics, αλλά χωρίς καμία πρόταση χωροθέτησης
Σε δημόσια διαβούλευση τέθηκε το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα, το οποίο φιλοδοξεί να αναμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται οι παραγωγικές δραστηριότητες στη χώρα, προσαρμόζοντας τον χωρικό σχεδιασμό στις σύγχρονες οικονομικές, περιβαλλοντικές και γεωπολιτικές προκλήσεις.
Το προηγούμενο πλαίσιο είχε εγκριθεί το 2008, σε μια εντελώς διαφορετική διεθνή, οικονομική και παραγωγική συγκυρία. Σήμερα, η Ελλάδα και η Ευρώπη βρίσκονται αντιμέτωπες με νέες προκλήσεις: ενεργειακή ασφάλεια, κρίσιμες πρώτες ύλες, διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες, βιώσιμη ανάπτυξη, τεχνολογικό μετασχηματισμό και ανάγκη μεγαλύτερης παραγωγικής και στρατηγικής ανθεκτικότητας.
Βασική κατεύθυνση του νέου Χωροταξικού είναι η σταδιακή μετάβαση από τη διάσπαρτη και άναρχη ανάπτυξη προς πιο οργανωμένες μορφές χωροθέτησης της βιομηχανίας και της εφοδιαστικής δραστηριότητας, με σαφέστερους κανόνες, καλύτερη περιβαλλοντική συμβατότητα και σύγχρονες παραγωγικές υποδομές.
Το νέο χωροταξικό προβλέπει ανάγκη για σχεδόν 187.000 νέα στρέμματα έως το 2032, για να καλύψουν τις ανάγκες της βιομηχανίας και των logistics.
Συγκεκριμένα:
• Βιομηχανία / Μεταποίηση: Οι ανάγκες ανέρχονται σε 57.000 στρέμματα. Το 55% της ζήτησης αυτής εντοπίζεται αποκλειστικά εντός των ορίων της Περιφέρειας Αττικής και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.
• Εφοδιαστική Αλυσίδα (Logistics): Οι απαιτήσεις είναι υπερδιπλάσιες, αγγίζοντας τα 130.000 στρέμματα. Πάνω από το 40% της νέας γης για αποθηκευτικούς χώρους και κόμβους μεταφορών θα απορροφηθεί επίσης από τους δύο κύριους εθνικούς οικονομικούς πόλους (Αττική και Κεντρική Μακεδονία).
Την ίδια ώρα, η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων καταγράφει ένα εκτεταμένο πλέγμα πιθανών πιέσεων σε οικοτόπους, προστατευόμενα είδη και περιοχές Natura 2000, επιχειρώντας να απαντήσει στο ερώτημα πώς μπορεί να συνδυαστεί η παραγωγική ανάπτυξη με την περιβαλλοντική προστασία.
Τι προβλέπεται για τη Δυτική Ελλάδα και την Αιτωλοακαρνανία
Το ειδικό χωροταξικό κατατάσσει τη χώρα σε τέσσερις περιοχές: Τις μητροπολιτικές περιοχές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, στις αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες περιοχές μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η Αχαΐα, στις περιοχές ενίσχυσης στις οποίες περιλαμβάνεται η Αιτωλοακαρνανία και στις περιοχές ισχυρής ενίσχυσης, στις οποίες περιλαμβάνεται η Ηλεία. Για κάθε μία από τις κατηγορίες προβλέπονται διαφορετικές κατευθύνσεις έτσι ώστε να υλοποιηθούν οι γενικότεροι στόχοι που θέτει το σχέδιο για την χωρική οργάνωση της βιομηχανίας στη χώρα.
Για την Αιτωλοακαρνανία ειδικότερα η οποία εντάσσεται στις περιοχές ενίσχυσης σε σχέση με τη βιομηχανία και στα ενδιάμεσα εφοδιαστικά κέντρα διαπεριφερειακής εμβέλειας ως προς την προοπτική της εφοδιαστικής, το νέο χωροταξικό παρατηρεί πως στην περιοχή του Αγρινίου υπάρχουν δύο άτυπες βιομηχανικές συγκεντρώσεις νοτιοδυτικά της πόλης και μία κατά μήκος του δρόμου Αγρίνιο – Μεσολόγγι και υπογραμμίζεται η ανάγκη να διερευνηθεί η δυνατότητα εξυγίανσης των υφιστάμενων βιομηχανικών συγκεντρώσεων, αλλά και η ανάπτυξη ενός Επιχειρηματικού Πάρκου.
Συνολικά για την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας η πρόβλεψη που γίνεται στο ειδικό χωροταξικό της βιομηχανίας και της εφοδιαστικής είναι ότι θα χρειαστούν 2.300 στρέμματα βιομηχανικής γης έως το 2032 εκ των οποίων τα 1.000 στρέμματα μπορούν να διατεθούν από τους υφιστάμενους σήμερα οργανωμένους υποδοχής μεταποιητικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Παράλληλα εκτιμάται ότι έως το 2032 η ανάπτυξη της εφοδιαστικής στη Δυτική Ελλάδα μπορεί να δημιουργήσει πρόσθετη ζήτηση για 800 περίπου στρέμματα οργανωμένων χώρων εγκατάστασης εφοδιαστικών μονάδων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης η παρατήρηση που υπάρχει στο Ειδικό Χωροταξικό, πως η υπάρχουσα ΒΙΠΕ στην Αχαΐα δεν έχει προσελκύσει ικανοποιητικό ενδιαφέρον με αποτέλεσμα μόλις το 60% των εκτάσεων να έχουν αξιοποιηθεί.
Η περίπτωση της αναζήτησης χώρου στο Αγρίνιο
Το πρόβλημα του νέου χωροταξικού, αλλά και γενικότερα το ζήτημα της εύρεσης «βιομηχανικής γης» για τη δημιουργία Επιχειρηματικών Πάρκων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι ενώ από τη μια υπολογίζονται οι μελλοντικές ανάγκες, από την άλλη δεν προτείνονται συγκεκριμένες χωροθετήσεις σε κάθε περιοχή της χώρας. Έτσι o ακριβής γεωγραφικός προσδιορισμός της χωροθέτησης παραμένει ασαφής.Η περίπτωση της Αιτωλοακαρνανίας και του Αγρινίου είναι χαρακτηριστική, καθώς η χωροθέτηση που έχουν προτείνει ο Δήμος Αγρινίου και το Επιμελητήριο Αιτωλοακαρνανίας για παραχώρηση έκτασης από την ΕΤΑΔ στην περιοχή του Αγγελοκάστρου έχει σκαλώσει στις απαιτήσεις της ΕΤΑΔ ζητώντας αποικιοκρατικούς όρους για την παραχώρηση της έκτασης ζητώντας υψηλό τίμημα (πολλαπλάσιο της αξίας της έκτασης) και προκαταβολική δέσμευση για το πόσες και ποιες επιχειρήσεις θα εγκατασταθούν στο Επιχειρηματικό Πάρκο πριν καν αυτό δημιουργηθεί.
Επί του παρόντος οι όποιες πιθανότητες να αλλάξει κάτι ίσως να εναπόκεινται στο Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο της περιοχής, καθώς προτείνεται η δέσμευση της περιοχής στο Αγγελόκαστρο ως περιοχή παραγωγικών δραστηριοτήτων χαμηλής και μέσης όχλησης με πολεοδόμηση. Ενδεχομένως λοιπόν όταν το Ειδικό Πολεοδομικό εγκριθεί η Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου να «αναγκαστεί» να πει το «ναι» στην παραχώρηση.Από την άλλη βέβαια αξίζει να παρατηρήσεις κανείς ότι ένα σημαντικό ποσοστό της έκτασης της Αιτωλοακαρνανίας, υπάγεται στο καθεστώς περιβαλλοντικής προστασίας, επομένως η χωροθέτηση «βιομηχανικής γης» δεν είναι εύκολη. Σε καμία περίπτωση όμως και αδύνατη, όταν μιλάμε για τον μεγαλύτερο νομό της χώρας σε έκταση. Υπό αυτή την έννοια είναι αδύνατον να αποδεχθεί κανείς ότι δεν μπορεί να βρεθεί κάπου -για παράδειγμα κατά μήκος της Ιόνιας Οδού- μια έκταση 300 στρεμμάτων για να δημιουργηθεί ένα νέο Επιχειρηματικό Πάρκο.
Θεσμικά κενά και ασάφειες
Η δομική αντίφαση του νέου Χωροταξικού έγκειται στο γεγονός ότι ενώ οι ποσοτικοί στόχοι για τη ζήτηση γης είναι απολύτως συγκεκριμένοι, ο ακριβής γεωγραφικός προσδιορισμός της χωροθέτησης παραμένει ασαφής. Η ΣΜΠΕ αναγνωρίζει ρητά την ύπαρξη «γκρίζων ζωνών» και ελλείψεων στην πληροφόρηση, οι οποίες αποδίδονται σε τρεις παράγοντες:
• Απουσία χωρικού προκαθορισμού: Το σχέδιο έχει χαρακτήρα εθνικής εμβέλειας και δεν ορίζει εκ των προτέρων συγκεκριμένα γεωτεμάχια, επιτρέποντας παράλληλα τη διατήρηση της εκτός σχεδίου δόμησης για επεκτάσεις υφιστάμενων νόμιμων μονάδων.
• Ανομοιογένεια δραστηριοτήτων: Το πλαίσιο καλύπτει περισσότερους από 200 διαφορετικούς βιομηχανικούς κλάδους, με τεράστιες αποκλίσεις στο περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα και στις ανάγκες τους σε πόρους.
• Εκκρεμότητα των Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών (ΕΠΜ): Τα Προεδρικά Διατάγματα που θα καθορίσουν τελεσίδικα τις επιτρεπόμενες χρήσεις γης εντός των περιοχών Natura 2000 βρίσκονται ακόμη υπό επεξεργασία, γεγονός που δημιουργεί ένα προσωρινό καθεστώς αβεβαιότητας για τους επενδυτές και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.
Τι προβλέπεται για της περιοχές ενίσχυσης, όπως η Αιτωλοακαρνανία
Οι περιοχές ενίσχυσης διαθέτουν ήδη μία βιομηχανική βάση, ενώ μέσω κατάλληλων πολιτικών μπορούν να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους, καθώς βρίσκονται πάνω ή σε εγγύτητα με άξονες ανάπτυξης και μεγάλα αστικά κέντρα-βιομηχανικούς πόλους. Για το λόγο αυτό ακολουθούνται οι παρακάτω κατευθύνσεις:
i) Σημαντική ενίσχυση της μεταποιητικής δραστηριότητας μέσω επιχορηγήσεων και
φορολογικών κινήτρων,
ii) Κάλυψη ελλείψεων υφιστάμενων υποδομών υπερτοπικής εμβέλειας,
iii) Εξυγίανση των υφιστάμενων Α.Β.Σ. (μέση προτεραιότητα),
iv) Ανάπτυξη νέων Επιχειρηματικών Πάρκων ανάλογα με τις ανάγκες νέων χωροθετήσεων,
v) Ενίσχυση της δυνατότητας χωροθέτησης Ε.Π.Μ.Μ.Μ. στις περιοχές όπου δεν υφίστανται Ο.Υ.Μ.Ε.Δ.
Για την εγκατάσταση βιομηχανικών μονάδων ή επιχειρήσεων εφοδιαστικής σε εκτός σχεδίου περιοχές θεσπίζονται οι εξής κατευθύνσεις:
• Μέχρι την ολοκλήρωση του πολεοδομικού σχεδιασμού του υποκείμενου επιπέδου επιτρέπεται η εγκατάσταση μονάδων εκτός σχεδίου και εκτός ζώνης με θεσμοθετημένη βιομηχανική χρήση ή χρήση εφοδιαστικής/εμπορίου, εξαιρουμένων των μονάδων που εγκαθίστανται στις Περιφερειακές Ενότητες της Περιφέρειας Αττικής και στην Π.Ε. Θεσσαλονίκης, υπό τους περιορισμούς της ισχύουσας νομοθεσίας με τους εξής επιπλέον όρους, για τους οποίους αναλαμβάνεται σχετική νομοθετική πρωτοβουλία:
i. Αύξηση της αρτιότητας σε 10 στρέμματα.
ii. Μείωση του ποσοστού κάλυψης σε 20% για τις βιομηχανικές μονάδες και 30% για τις μονάδες εφοδιαστικής.- (με εξαίρεση το ποσοστό κάλυψης αποθηκών κατακόρυφου τύπου (SILO) συναρμολογούμενων (βιδωτών), βιομηχανικών ή εμπορικών αποθηκών, επίσης συναρμολογούμενων και δεξαμενών υγρών καυσίμων, όπου το μέγιστο ποσοστό κάλυψης μπορεί να φτάνει 40%)
• Γύρω από πόλεις και οικισμούς με πληθυσμό μικρότερο των 2.000 κατοίκων βάσει της τελευταίας εκάστοτε απογραφής και σε ζώνη που εκτείνεται έως μέγιστο πλάτος 1000 μέτρα, για πόλεις και οικισμούς με πληθυσμό από 2.001 μέχρι και 10.000 κατοίκους και έως μέγιστο 1.000 μέτρα για πόλεις με πληθυσμό άνω των 10.000 κατοίκων. Η απόσταση αυτή υπολογίζεται από το όριο του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου ή από τα όρια των οικισμών που στερούνται ρυμοτομικού σχεδίου.
Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews
