Στη χώρα που ζούμε, καμιά φορά είναι απαραίτητο να επαναλαμβάνουμε κάποια πράγματα για να μην υπάρχουν παρανοήσεις. Από τη μία βλέπουμε χαρές και πανηγύρια για την υποχώρηση του πληθωρισμού, την ίδια στιγμή που άλλοι αμφισβητούν αυτή την υποχώρηση, επειδή οι τιμές στα ράφια παραμένουν υψηλές.
Η πτώση του πληθωρισμού στο 3,9% τον Ιούνιο είναι μια καλή είδηση, αλλά δεν αλλάζει την καθημερινή εικόνα στο ράφι, γιατί δεν σημαίνει και μείωση τιμών. Απλά επιβραδύνεται η ταχύτητα με την οποία συνεχίζουν να αυξάνονται οι τιμές. Η Ελλάδα παραμένει πάνω από το 2,8% της Ευρωζώνης, και αυτό δείχνει από μόνο του ότι η αποκλιμάκωση δεν σημαίνει αυτόματα ανακούφιση. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα τρόφιμα. Από το 2021 έως το 2025 ο εναρμονισμένος δείκτης για τα τρόφιμα και τα μη αλκοολούχα ποτά στην Ελλάδα ανέβηκε περίπου 31%. Άρα το πρόβλημα δεν είναι μόνο το πόσο αυξάνονται σήμερα οι τιμές, αλλά το πόσο ψηλά έχουν ήδη σκαρφαλώσει…
Αισιόδοξη η αγορά, απαισιόδοξα τα νοικοκυριά
Ως εκ τούτου, δεν είναι να απορεί κανείς που, ενώ το οικονομικό κλίμα βελτιώνεται, η καταναλωτική εμπιστοσύνη παραμένει καθηλωμένη, δείχνοντας ότι η ακρίβεια έχει αφήσει βαθύτερο αποτύπωμα στα νοικοκυριά. Η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού δεν αρκεί για να αλλάξει τη στάση των καταναλωτών. Αυτό φαίνεται και στο οικονομικό κλίμα του ΙΟΒΕ, το οποίο βελτιώθηκε τον Ιούνιο στις 108,3 μονάδες, με πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις στο λιανεμπόριο και τις υπηρεσίες.
Ο καταναλωτής, όμως, δεν ακολουθεί με την ίδια ταχύτητα. Η καταναλωτική εμπιστοσύνη παραμένει ουσιαστικά στάσιμη, ενώ οι προθέσεις για μεγάλες αγορές υποχωρούν. Μετά από χρόνια αυξήσεων στα βασικά έξοδα, τα νοικοκυριά μπορεί να βλέπουν χαμηλότερο πληθωρισμό, αλλά συνεχίζουν να βλέπουν το διαθέσιμο εισόδημά τους να εξανεμίζεται από τις 15 του μηνός…







