Οι διακοπές των Ελλήνων. Και οι (πολιτικές) επιπτώσεις τους

Του Μάνου Οικονομίδη

Ανεξάρτητα από τα συναισθήματα που συνοδεύουν την ανάμνηση και την ηχώ του ονόματος του Ανδρέα Παπανδρέου, είναι μάλλον δύσκολο να αντικρούσει κανείς την ιστορική πραγματικότητα ότι, ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ και γητευτής του Κινήματος της Αλλαγής, ενσάρκωσε ένα απρόσμενο και πρωτοφανές πολιτικό, κοινωνικό και φυσικά επικοινωνιακό φαινόμενο, η ενδελεχής μελέτη του οποίου συνεχίζει να προσφέρει υλικό για… κατανόηση όσων συμβαίνουν και στην τρέχουσα συγκυρία στον ζωτικό χώρο της ελληνικής κοινωνίας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε εισάγει στην πολιτική ορολογία τα λεγόμενα «μπάνια του λαού», εξηγώντας ότι χρέος κάθε πολιτικού συστήματος είναι η αποφυγή της… αναστάτωσής τους. Ο Ανδρέας καταλάβαινε ότι, ακόμη και σε εκείνες, τις μακρινές και αβίαστα περισσότερο ξέγνοιαστες εποχές, η περίοδος κατά την οποία οι Έλληνες φρέναραν την καθημερινότητά τους, για να μπολιάσουν με πινελιές ποιότητας τη ζωή τους, είχαν εξαιρετικά υπερτροφικό περιεχόμενο. Και συνακόλουθα σύνθετα νοήματα.

Η περίοδος παύσης της καθημερινής ρουτίνας περιλαμβάνει το… τζετ λαγκ της επανόδου σε εργαστηριακές ρυθμίσεις χαλάρωσης και επομένως περισσότερο ειλικρινούς κα ευκρινούς θέασης της πραγματικότητας. Της πραγματικής ζωής. Της ζωής στην οποία σεργιανίζει βιωματικά κάποιος, και όχι της ζωής που… θα ήθελε να ζήσει. Της ονείρωξης.

Η περίοδος αυτή, με όρους πολιτικής επικοινωνίας αλλά και… κλινικής ψυχολογίας, ενσωματώνει και απορροφά τη λειτουργία της επώασης. Της εσωτερικής επώασης και επομένως του πολλαπλασιασμού, όσων συμβαίνουν στη ζωή μας. Των θετικών και των αρνητικών. Των αρνητικών περισσότερο, βέβαια, όταν μιλάμε για έναν λαό με την ταυτοτική γοητεία που μας ασκεί η υπερβολή, που μας ασκεί το συναίσθημα, στην αέναη και σιωπηλή αναμέτρηση με την ορθό λόγο, με τη νηφαλιότητα, με την ψυχραιμία.

Στη δεκαετία που ακολούθησε τη δεκαετία της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων, η αντικειμενική ελπίδα των Ελλήνων σε εξατομικευμένο επίπεδο, αλλά και ως συλλογικό υποκείμενο, εστίαζε στην επιστροφή στην πρότερη κατάσταση. Στην ευδαιμονία, έστω επίπλαστη, της προ μνημονιακής περιόδου. Αυτό δεν συνέβη. Αυτή η προσδοκία δεν μπορεί να δικαιωθεί στην πράξη, λόγω των αντικειμενικά δυσμενών συνθηκών που συνοδεύουν την εθνική διαδρομή, αλλά και τις καινούριες και άβολες πραγματικότητες που έχουν διαμορφωθεί σε διεθνές επίπεδο. Στη νέα, κοινή πατρίδα μας, την Ευρώπη, στον δυτικό κόσμο συνολικά, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μια τέτοια διαπιστωτική συνέπεια οδηγεί στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι, η επώαση των φετινών διακοπών θα έχει γκρίζο και φορτισμένο περιεχόμενο. Γκρίζο και φορτισμένο αποτύπωμα. Διακοπές λιγότερες από ό, τι θα ήθελε κάποιος. Διακοπές ποιοτικά υποβαθμισμένες, σε σχέση με ό, τι θα ήθελε κάποιος. Διακοπές που δεν «γεμίζουν». Επομένως… προσδεθείτε για τις πολιτικές συνέπειές τους.

πηγή: ysterografa.gr

Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews