Εμείς οι παλαιοί Αγρινιώται έτσι είμεθα μαθημένοι, όπως φοράμε τα καλά μας για να πάμε στην Εκκλησία για παράδειγμα, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο υποδεχόμαστε και τους φιλοξενούμενους μας. Φοράμε τα καλά μας και τους φιλεύουμε κάτι καλύτερο από αυτό που θα τρώγαμε οι ίδιοι. Κι όταν τύχει οι φιλοξενούμενοι είναι αλλοδαποί, ένας λόγος παραπάνω να πράξουμε τοιουτοτρόπως, γιατί θα πρέπει να δείξουμε καλή εικόνα στο εξωτερικό.
Κάτω από αυτό το πρίσμα λοιπόν, μπορούμε να υποδεχθούμε τους ξένους πολιτιστικούς συλλόγους φορώντας τα sneakers της Ηogan… Μη μας περάσουν και για τίποτα ψωραλέους, εντό στο Ελλάντα και στ’ Αγρίνιου…
Τώρα, θα μου πεις ότι τα παπουτσάκια, τα Ηogan, κοστίζουν περίπου όσο το ήμισυ του κατώτατου μισθού (ίσως και κομμάτι παραπάνω) και του αλλουνού του τελειώνουν τα λεφτά από τις 20 του μήνα… Είναι και αυτό μία πραγματικότητα (πως αλλιώς ο Πλανητάρχης θα έβγαζε το άσμα «πότε τον παίρνεις, πότε τον τρως, αχ είναι λίγος ο μισθός»). Άλλο η ηγεσία όμως και άλλο ο λαουτζίκος. Εξάλλου κακά τα ψέματα, δεν μπορούμε να παίξουμε την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό στα ζάρια! Και κάπως έτσι, για παράδειγμα ο εκπρόσωπος του πολιτιστικού συλλόγου από το Περού, όπου ο κατώτατος μισθός είναι κοντά στα 305 ευρώ, πιο κάτω δηλαδή και από το κόστος των Hogan, μας θαύμαξε…
Τουλάχιστον στο Αγρίνιο εν αντιθέσει με την Σακελλαροπούλου, τα Hogan δεν τα φορέσαμε για να περπατήσουμε στο κόκκινο χαλί του αεροδρομίου, αλλά τα φορέσαμε σε μία περίσταση χαλαρή και ενδυματολογικά ήμασταν «ok». Όχι παίζουμε! Πατούμενο αεριωθούμενο!
Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews
