Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να έκανε rebranding, να πέρασε από τις «αυταπάτες» στις «Ιθάκες» και να επέστρεψε με νέο κόμμα, νέο πρόγραμμα και το αφήγημα της πολιτικής ωριμότητας, αλλά τελικά υπάρχουν πράγματα που αντέχουν περισσότερο κι από τα πολιτικά brands: οι θυρίδες.
Το 2015 ήταν η Βαλαβάνη και η συζήτηση για το τι μπορεί να πάρει κάποιος από τη θυρίδα του. Μετά ο Πολάκης αποκάλυπτε ότι υπήρχε σχέδιο για άνοιγμα θυρίδων επειδή «μέσα υπήρχαν δισεκατομμύρια». Το 2018 ο Αποστόλου ανακάλυπτε εκεί έναν «πλούτο» που έπρεπε να «αξιοποιηθεί».
Και το 2026, πάνω που ο νέος Τσίπρας παρουσίαζε την «πατριωτική εισφορά» ως μέρος της νέας οικονομικής του πρότασης, ήρθε ο Γιώργος Παππάς της ΕΛ.Α.Σ. με κοσμήματα, περιουσιολόγιο και την αμίμητη υπενθύμιση: «Θυμάστε τις θυρίδες που λέγαμε;»Θυμόμαστε. Τελικά ο Οδυσσέας μπορεί να έφτασε στην Ιθάκη, αλλά κάπου στη διαδρομή φαίνεται ότι κράτησε και το κλειδί της θυρίδας.
Το rebranding αλλάζει τη συσκευασία. Οι παλιές πολιτικές εμμονές, όμως, έχουν την κακή συνήθεια να φυλάσσονται καλά.
πηγή: newpost.gr







