Κανόνας: στην πολιτική τίποτε δεν γίνεται τυχαία. Πίσω από το κάθε τι που συμβαίνει, υπάρχει και το αίτιο και το αιτιατό. Τούτου δοθέντος, δηλαδή περί της ύπαρξης του αιτίου, πριν από κάθε αιτιατό, για ερωτήσεις του είδους «μα τι έπαθαν πάλι αυτοί οι δύο (ο Μητσοτάκης με τον Τσίπρα) και βρίζονται», η απάντηση βρίσκεται στα facts, τα γεγονότα, όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο.
Γεγονός α): η στασιμότητα των ποσοστών της ΝουΔου, που δεν λένε να ανέβουν, παρά τις βοήθειες του κοινού (διάβαζε εσύ, δημοσκόπους, για να ‘σαι μέσα). Χρειαζόταν λοιπόν ένα boostάρισμα (όρος επίσης απαντώμενος στην εύανδρο Ηπειρο). Κι επειδή με τον Ανδρουλάκη δεν του βγαίνει του Κυριάκου του Α’, επειδή ο άλλος τον πάει σοβαρά, και στα σοβαρά, στρέφεται προς τα εκεί που υπάρχει προθυμία να σύρουν μαζί τον χορό της πόλωσης – στον Τσίπρα.
Γεγονός β): η προθυμία Τσίπρα να πάρει μέρος στον χορό, δεν είναι χωρίς αίτιο, όχι. Προέρχεται από τη σκληρή πραγματικότητα. Που τον φέρνει, να χάνει συνεχώς κόσμο και προς τα αριστερά και προς το ΠΑΣΟΚ, και όπου να ‘ναι, αν δεν έχει συμβεί ήδη, το ΠΑΣΟΚ είναι δεύτερο κόμμα, και το δικό του, τρίτο.
Το όπλο της διαφθοράς
Γεγονός γ): ότι και οι δύο, είναι οι τελευταίοι που μπορούν να μεταχειρίζονται τη διαφθορά ως όπλο, ο ένας εναντίον του άλλου. Ούτε ο Κυριάκος ο Α’, ούτε ο Τσίπρας. Ο Κυριάκος ο Α’ γιατί είναι αντιμέτωπος με την κυρίαρχη γνώμη της κοινωνίας ότι επί των ημερών του, η διαφθορά είναι διάχυτη, παντού και σε όλα τα επίπεδα. Γελάει ο κόσμος όταν καταγγέλλει τον άλλον ως διεφθαρμένο.
Ο δε Τσίπρας γιατί έχει πιαστεί με τη γίδα στην πλάτη τόσο με τον νόμο «Παρασκευόπουλου» όσο και με τις αλλαγές στους Ποινικούς Κώδικες το 2019, που όλοι πια ξέρουν τι έχει συμβεί. Και γελάνε και τα τσιμέντα, ακούγοντάς τον να καταγγέλλει ως «αρχιερέα της διαφθοράς» τον Μητσοτάκη, αυτός. Αυτός! Ε, όχι δα, ρε φίλε, σου λένε (τα τσιμέντα), έλεος.
Γεγονός δ): η επιβίωση και των δύο εξαρτάται άμεσα από το ΠΑΣΟΚ. Αυτό στοχεύουν. Ο ένας για να μπορέσει να διατηρηθεί στην πρωθυπουργία, ο άλλος για να καταφέρει να επιβιώσει πολιτικά, καθώς το φάσμα της εξαφάνισης είναι κάτι παραπάνω από ορατό, έτσι και καταταγεί τρίτος στις εκλογές…
Ο «μπαμπούλας»
Συμπέρασμα: αυτός ο πόλεμος που ξεκίνησε στα ξαφνικά, διότι του προέδρου «ή εμείς ή κανείς» Τσίπρα, του ήρθε στην Καλαμάτα, να αποκαλέσει τον Μητσοτάκη «αρχιερέα της διαφθοράς», για να απαντήσει αμέσως ο άλλος με τα βαριά υπονοούμενα με τις αλλαγές στους Κώδικες παραμονές των εκλογών του 2019, και να επανέλθει ο Τσίπρας καλώντας τον Μητσοτάκη «να πει ονόματα», λες και δεν τα ξέρει ή δεν τα ξέρουμε, ώστε να συνεχιστεί η ωραία «συζήτηση» με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να συστήνει – για ονόματα – τον Σταύρο Κοντονή, ο οποίος μόνο φωτογραφίες δεν έχει μοιράσει γι’ αυτές τις διαβόητες αλλαγές, και το κόμμα ΕΛΑΣ-Τσίπρα να απαντάει με το τόσο… εύηχο όσο και… ευγενικό, «βουλώστε το», έχει και αίτιο και αιτιατό.
Ο Κυριάκος ο Α’ ξαναστήνει στα πόδια του ως «μπαμπούλα» τον Τσίπρα, παρότι ξέρει ότι πρόκειται πια για «χάρτινη τίγρη», για ένα «αδειανό πουκάμισο», προκειμένου να στριμώξει τους κεντρώους ψηφοφόρους που ακούνε Τσίπρα και τρέχουν. Ο δε Τσίπρας παίζει το τελευταίο του χαρτί ως «σκληρή» αντιπολίτευση, μήπως και σταματήσει η κατρακύλα. Αυτό είναι όλο. Τίποτε παραπάνω…
Περιμένοντας τα γκάλοπ
Τι πρέπει να περιμένουμε τώρα; Δημοσκοπήσεις! Συνοδευόμενες από βαθυστόχαστες αναλύσεις εκστασιασμένων «επιστημόνων» της δημοσκοπικής επιστήμης, οι οποίοι θα επιβεβαιώνουν το ισχυρό δίπολο Μητσοτάκης – Τσίπρας, και θα εξάρουν φυσικά την αντιπολιτευτική δεινότητα που επιδεικνύει, και αποδεικνύει σε κάθε περίπτωση, ο «ή εμείς ή κανείς» πρόεδρος Τσίπρας. Ο οποίος έχει και τη μεγαλύτερη ανάγκη (υπο)στήριξης.
Στο ίδιο έργο θεατές μας θέλουν ξανά, αλλά αυτή η βαλίτσα δεν πρόκειται να πάει πολύ μακριά. Ο κόσμος έχει μάτια και βλέπει. Κι επειδή βλέπει, μπορεί να κρίνει κιόλας…
πηγή: tanea.gr
Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews
