Έχει όμως άλλη χάρη η Περιφέρεια ως θεσμός! Πάρτε παράδειγμα τις ορκωμοσίες… Χθες στην Πάτρα η διαδικασία για να ορκιστούν οι 51 περιφερειακοί σύμβουλοι διήρκεσε μια ώρα ακριβώς, συνυπολογιζομένων ενός βίντεο που προβλήθηκε στην αρχή της διαδικασίας, των δώρων του Μητροπολίτη προς τον απερχόμενο και το νέο Περιφερειάρχη, την ομιλία του νέου Περιφερειάρχη κτλ. Εδώ στο Αγρίνιο για να ορκιστούν οι 45 δημοτικοί σύμβουλοι και να υπογράψουν το πρακτικό της ορκωμοσίας πήγαμε στη μιάμιση ώρα περίπου… Και αυτό γιατί είχαμε, πέραν του δημάρχου, χαιρετισμούς από όλους τους επικεφαλής των παρατάξεων. Για να ακούσουμε ξανά τα ίδια και τα ίδια, για το δημιουργικό Αγρίνιο, για την ενότητα στα μεγάλα θέματα του δήμου, για το χρέος της αντιπολίτευσης… μέχρι για τις αλλαγές του Μητσοτάκη στον “Κλεισθένη”…
Θα περίμενε κανείς σε μια τέτοια περίσταση να υπάρξουν μόνο οι τυπικές ευχές. Σε μία περίσταση που κακά τα ψέματα είναι «κρείττον του λαλείν το σιγάν», αφού δεν υπάρχει αντικείμενο. Εξάλλου υπάρχει άπλετος χρόνος μπροστά μας, για να ακούσουμε αναλύσεις για τον τροποποιημένο “Κλεισθένη”. Αλλά φάνηκε πως για κανέναν οι ευχές μια τέτοια μέρα δεν είναι αρκετές.
ΥΓ: Αν υπολογίσει κανείς και τους τοπικούς συμβούλους, τότε μάλλον ξεπεράσαμε τις δυόμιση ώρες…
