Αν καταλαβαίνουμε καλά, με αφορμή το θέμα των απλήρωτων υπερωριών, ο Σύλλογος Εργαζομένων του δήμου Αγρινίου και μία μερίδα εργαζομένων (όχι όλοι) από τη μια και η δημοτική αρχή του Γ. Παπαναστασίου από την άλλη οδηγούνται –αν δεν έχουν ήδη οδηγηθεί – σε αντιπαράθεση. Στην αρχή της εβδομάδας ο Γ. Παπαναστασίου με όσα είπε για το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο επιχείρησε να αποτινάξει από τους ώμους της δημοτικής αρχής την όποια ευθύνη για το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί, εστιάζοντας περισσότερο στο κομμάτι της θεσμικής αλλαγής που επήλθε και την πράξη του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Ενώ για τους εργαζομένους στάθηκε επικριτικός, αλλά σκληρά επικριτικός, μόνο για το περιστατικό της Κυριακής 29/12/2019, όπου κάποιοι εργαζόμενοι δεν παρουσιάστηκαν στην υπηρεσία. Ο Σύλλογος Εργαζομένων από την πλευρά του με τη χθεσινή του ανακοίνωση εγκαλεί την διοίκηση του δήμου σημειώνοντας ότι οι δεσμεύσεις που υπήρξαν από την πλευρά της έμειναν στα λόγια.
Η ύπαρξη αυτής της αντιπαράθεσης δεν είναι φυσικά ευχάριστη για καμία από τις δύο πλευρές. Όμως θα σταθούμε σε αυτό που ορθά παρατηρούν οι εργαζόμενοι. «Θέλουμε να προσφέρουμε ποιοτικές υπηρεσίες στους δημότες όπως κάναμε μέχρι σήμερα παρά τις ελλείψεις σε προσωπικό» αναφέρουν σε κάποιο σημείο της ανακοίνωσής τους. Αυτό, αν το θέλουν μια φορά οι εργαζόμενοι, η δημοτική αρχή είναι βέβαιο ότι το θέλει δέκα, αφού έχει το κίνητρο πολιτικά να καρπωθεί από την αποδοτικότερη λειτουργία του δήμου Αγρινίου. Και φυσικά αυτό το θέλουν όλοι οι δημότες, που στο κάτω – κάτω της γραφής από τους φόρους τους πληρώνονται τα πάντα: από τις υπερωρίες μέχρι οι μισθό δημάρχου και αντιδημάρχων. Επομένως, ίσως θα ήταν καλύτερα οι πλευρές να καθίσουν σε ένα τραπέζι μαζί και με τους εμπλεκόμενους υπηρεσιακούς παράγοντες και να λύσουν το θέμα. Με «μπούσουλα» όμως το γράμμα το νόμου, και όχι με το πώς ερμηνεύει κανείς το νόμο.
