Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε στους εργαζόμενους των ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ-ΜΕΑ των Δήμων, η απάντηση του Υπουργού Εσωτερικών, κ.Θεοδωρικάκου σε ερώτηση δημοσιογράφου για τα δημοτικά ΚΔΑΠ. Στην απάντησή του ο κ.Θεοδωρικάκος και ενώ η ερώτηση αφορούσε στην επιστολή του Πανελλήνιου Συλλόγου Εργαζομένων στα ΚΔΑΠ, είπε ότι «αυτό είναι ένα θέμα που πρέπει κάθε Δήμος να εξετάσει τα δικά του δεδομένα», αποφεύγοντας να απαντήσει αν θα δοθούν voucher στις μητέρες που αδίκως έμειναν έξω… Μάλιστα ο Υπουργός εξήρε τις ιδιωτικές Δομές, οι οποίες όπως είπε «αναπτύσσουν σημαντική ιδιωτική επιχειρηματικότητα» και «μάλιστα με πολύ μεγάλη απήχηση».
Εδώ όμως ανακύπτει ένα θέμα. Αν το Υπουργείο θέλει να «πριμοδοτήσει» τα ιδιωτικά ΚΔΑΠ είναι μια επιλογή πολιτική και βαθιά ιδεολογική, που είτε συμφωνεί κανείς μαζί της, είτε όχι. Όμως δεν είναι οξύμωρο την ίδια ώρα οι δήμοι να δημιουργούν νέα ΚΔΑΠ;
Δεν θα έπρεπε να υπάρχει μια συνεννόηση Υπουργείου και Δήμων; Για παράδειγμα, ο Δήμος Αγρινίου έχει προγραμματίσει φέτος να λειτουργήσουν τέσσερα νέα ΚΔΑΠ. Και φυσικά δεν είναι ο μόνος σε όλη τη χώρα. Αν το Υπουργείο θέλει να «πριμοδοτήσει» τα ιδιωτικά ΚΔΑΠ –δεν το κρίνουμε αν είναι σωστό ή λάθος αυτό- θα έπρεπε να είχε γνωστοποιήσει την πρόθεσή του στους δήμους, έτσι ώστε και αυτοί με τη σειρά τους να κάνουν το δικό τους προγραμματισμό και ενδεχομένως να μην προχωρήσουν σε νέες δομές – επενδύσεις στο χώρο αυτό και να μην υπάρξουν αύριο- μεθαύριο δομές, που θα βρεθούν με ελάχιστα ή και καθόλου παιδιά.
