Υπάρχουν πολιτικοί είτε στην τοπική αυτοδιοίκηση, είτε στην κεντρική πολιτική σκηνή, οι οποίοι προβάλλονται ως οραματιστές, μεταρρυθμιστές ή καινοτόμοι.
Τα οράματα όμως του Κώστα Πιστιόλα δεν είναι οράματα σαν των άλλων πολιτικών, γιατί είναι επαναστατικά οράματα…. Η ιδέα του για δημιουργία κέντρου ιστιοπλοΐας στην Τριχωνίδα και τη Λυσιμαχεία, με παρεμβάσεις που θα γίνουν στον Αχελώο και τον Δίμηκο, έτσι ώστε να φτάνουν στις λίμνες του Αγρινίου ιστιοπλοϊκά από το Ιόνιο μέσω των εκβολών του Αχελώου, είναι μία τέτοια ιδέα, στην οποία φάνηκε μάλιστα ο Κώστας πιστόλας να επιμένει.
Γιατί παρά τα όσα άκουσε στο δημοτικό συμβούλιο για την ουτοπική του ιδέα, η παράταξη του εξέδωσε ανακοίνωση σχολιάζοντας τη στάση της δημοτικής αρχής και της παράταξης Τραπεζιώτη λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «με το πρόσχημα της απουσίας θεσμικού πλαισίου και χρηματοδοτικών εργαλείων το δημοτικό συμβούλιο έκρινε ότι το όλο ζήτημα μπορεί να συζητηθεί κάποια στιγμή στο άγνωστο μέλλον αλλά όχι τώρα»! Με αυτή τη φράση όμως ο Κώστας Πιστόλας και η παράταξή του παραδέχονται εμμέσως πλην σαφώς υπάρχει απουσία θεσμικού πλαισίου και χρηματοδοτικών εργαλείων. Πράγμα που σημαίνει ότι ο Κώστας Πιστιόλας αν ήταν δήμαρχος θα προχωρούσε στην υλοποίηση των ιδεών του επαναστατικώ δικαίω, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι το θεσμικό πλαίσιο δεν επιτρέπει την υλοποίησή τους.
Ίσως τελικά να μην είναι τυχαίο που την πρόταση Πιστιόλα την υπερψήφισε μόνο η Λαϊκή Συσπείρωση. Τώρα, αν η επανάσταση στο Αγρίνιο θα έχει χρώμα υπαρκτού σοσιαλισμού ή κάποιο άλλο χρώμα θα το δούμε…







