«Είναι η οικονομία, ανόητοι»… Η ιστορική διαπίστωση του Τζέιμς Κάρβιλ, επικεφαλής συμβούλου στρατηγικής του μέχρι τότε άσημου Κυβερνήτη του Άρκανσα Μπιλ Κλίντον, στη μάχη των προεδρικών εκλογών του 1992 στις ΗΠΑ, εξελίχτηκε σε αυτοεκπληρούμενη πολιτική προφητεία για κάθε επόμενη γενιά.
Ο Κάρβιλ εξήγησε με.. καθημερινή γλώσσα, γιατί ηττήθηκε ένας εν ενεργεία Πρόεδρος, ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος, που κουβαλούσε τις δάφνες της νικηφόρας για τις ΗΠΑ έκβασης του Ψυχρού Πολέμου, ως Αντιπρόεδρος της οκταετίας του Ρόναλντ Ρέιγκαν, αλλά και ως νικητής του πρώτου Πολέμου του Κόλπου απέναντι στο Ιράκ, ως Πρόεδρος των ΗΠΑ ο ίδιος πλέον. Οι πολίτες, οι κοινωνίες ως συλλογικά υποκείμενα, ενδιαφέρονται πρωτίστως για την καθημερινότητά τους. Για την ευημερία τους. Για την ποιότητα της ζωής τους. Η οποία αυτονόητα και αναπόφευκτα έχει αμιγώς εξατομικευμένα και προσωποκεντρικά χαρακτηριστικά, ανάλογα με το πώς την αντιλαμβάνεται ο καθένας.
Η «θεωρία Κάρβιλ» επιβεβαιώνεται φυσικά και στις εκλογικές αναμετρήσεις της Ελλάδας, ως τμήματος του δυτικού κόσμου, στην εποχή της Μεταπολίτευσης, στα χρόνια της αδιατάρακτης Δημοκρατίας. Οι πολίτες ψηφίζουν καταδικαστικά, με περιεχόμενο τιμωρητικής ψήφου λογοδοσίας, για τις πολιτικές κυριαρχίες που ως κυβερνήσεις, φέρουν το μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής τους. Με την εξαίρεση του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981, και του Κώστα Καραμανλή το 2004, ο οποίος έφερε στην κάλπη με τη μεγαλύτερη κοινωνική πλειοψηφία που καταγράφηκε ιστορικά στην Ελλάδα, 3,5 εκατομμύρια ψηφοφόρους, οι Έλληνες προσέρχονται στις κάλπες πρωτίστως για να αποδοκιμάσουν, να απορρίψουν και να καταδικάσουν, και όχι για να επικυρώσουν με την προτίμησή τους, με θετικούς όρους ένα διαφορετικό πολιτικό αφήγημα, ένα διαφορετικό πολιτικό σενάριο για το μέλλον του τόπου.
Στην τρέχουσα χρονική και ιστορική συγκυρία, η επταετία Μητσοτάκη ως απόλυτη εξουσία, απειλείται με τιμωρητική λογοδοσία στις κάλπες, υπό το βάρος μιας ασήκωτης καθημερινότητας, με την ποιότητα ζωής των πολιτών να έχει επιδεινωθεί δραματικά, τη στιγμή που ο σημερινός Πρωθυπουργός εξελέγη για πρώτη φορά στην εξουσία το 2019, με την υπόσχεση και τη δέσμευση να επουλώσει τις πληγές που άνοιξαν στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας τα εθνοκτόνα Μνημόνια.
Ενώ λοιπόν η καθημερινότητα, η ακρίβεια, η κοινωνική φτωχοποίηση αποτελούν τους βασικούς πολιτικούς και στρατηγικούς εφιάλτες για το επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου στο δρόμο για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, το κεντρικό σύστημα εξουσίας έχει προχωρήσει σε μια αυτοκαταστροφική επιλογή. Να ανάγει σε… αντιπάλους του Κυριάκου Μητσοτάκη τη Ρουμάνα νομικό και επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Λάουρα Κοβέσι, και τον Τούρκο Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν.
Η «αναμέτρηση» με τη Λάουρα Κοβέσι προσπαθεί να… κανιβαλίσει το έργο και την αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, με αποτέλεσμα οι σχετικοί «σκηνοθέτες» να εκτίθενται διαρκώς, από τη στιγμή που κάθε σκάνδαλο διαφθοράς της επταετίας Μητσοτάκη, το οποίο φέρνει στο φως η ομάδα Κοβέσι, δίνει τη σκυτάλη στο επόμενο. Διαμορφώνοντας συνολικά μια ζοφερή εικόνα της Ελλάδας ω; διεφθαρμένου κράτους, με απευθείας παραπομπή στην περίοδο της εθνικής τραγωδίας των Μνημονίων, που όλοι θα θέλαμε να ξεχάσουμε.Η «αναμέτρηση» με τον Ταγίπ Ερντογάν, προσπαθεί να υποβαθμίσει τη διαρκή αναβάθμιση του διεθνούς ρόλου της Τουρκίας και του ίδιου του «Ατατούρκ» της εποχής μας, με επιχειρήματα… νηπιαγωγείου, με διασκεδαστικό περιεχόμενο, βγαλμένα από non papers, που επιβεβαιώνουν την αδυναμία του κεντρικού συστήματος εξουσίας να αντιληφθεί με όρους ολιστικής κατανόησης τη σύνθετη πραγματικότητα που καλείται να διαχειριστεί. Και αναπόφευκτα, να ενισχύει τους «υπερπατριώτες του καναπέ», όπως τους αποκαλεί απαξιωτικά το «σύστημα».
Μετατρέποντας σε… εκλογικούς αντιπάλους τη Λάουρα Κοβέσι και τον Ταγίπ Ερντογάν, το Μέγαρο Μαξίμου και ο σημερινός Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης διατρέχουν τον κίνδυνο να βρεθούν στο μέσο μιας «τέλειας καταιγίδας». Οι συγκρίσεις με Κοβέσι και Ερντογάν, που έχουν αρνητικό αποτύπωμα, να προστεθούν στην απογοήτευση και την οργή των πολιτών για μια αβίατη καθημερινότητα, η οποία υποβαθμίζει βάρβαρα την ποιότητα της ζωής τους. Και στην περίπτωση που συμβεί κάτι τέτοιο, στις κάλπες των επικείμενων βουλευτικών εκλογών να γεμίσουμε… ανέμελους πεφτοσυννεφάκηδες.
Πηγή: εφημερίδα “Παρόν”
Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews
