Στη Χαριλάου Τρικούπη επιμένουν ότι ο αντίπαλος είναι ένας: η Νέα Δημοκρατία. Η Κουμουνδούρου δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως άμεσος κίνδυνος· περισσότερο ως πολιτική δεξαμενή από την οποία το ΠαΣΟΚ έχει ήδη αντλήσει βουλευτές. Η νέα γραμμή είναι «δεν χτυπάμε πρώτοι». Μόνο που, όταν απαντούν, οι βολές κάθε άλλο παρά άσφαιρες είναι.
Ο Αλέξης Τσίπρας κατηγορείται για «light αντιπολίτευση» απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ το ερώτημα για τη χρηματοδότηση της ΕΛΑΣ επανέρχεται με αξιοσημείωτη επιμονή. Διότι μπορεί επισήμως το ΠαΣΟΚ να μη θέλει να ανοίξει δεύτερο μέτωπο, αλλά δεν σκοπεύει και να αφήσει τον πρώην πρωθυπουργό να εμφανιστεί ως ανιδιοτελής σωτήρας της Κεντροαριστεράς. Μονομέτωπος αγώνας, λοιπόν, αλλά με το ένα μάτι διαρκώς στραμμένο προς τα αριστερά.
Συνεργάτες του Νίκου Ανδρουλάκη θεωρούν ότι η στρατηγική αποδίδει. Το ΠαΣΟΚ δεν μπήκε, λένε, στην παγίδα να τοποθετήσει στο ίδιο κάδρο Μητσοτάκη και Τσίπρα, εξέλιξη που θα επέτρεπε στον δεύτερο να εμφανιστεί ξανά ως ο βασικός αντίπαλος της κυβέρνησης. Επέλεξε την κοινοβουλευτική πίεση, την αντιπαράθεση του προέδρου του με τον Πρωθυπουργό και την ανάδειξη θεμάτων καθημερινότητας και εξωτερικής πολιτικής.
Η πραγματική δοκιμασία, ωστόσο, έρχεται τον Σεπτέμβριο. Η επέτειος της 3ης Σεπτέμβρη μεταφέρεται στην Κρήτη, ακολουθεί η ΔΕΘ και προγραμματίζονται περιοδείες στη Βόρεια Ελλάδα. Η επιλογή των περιοχών μόνο συμβολική δεν είναι. Στην Κρήτη το ΠαΣΟΚ θέλει να ξαναβάψει ολόκληρο τον χάρτη πράσινο, ενώ στη Μακεδονία ποντάρει στη φθορά του Τσίπρα από τη Συμφωνία των Πρεσπών. Και φυσικά μετρά με ικανοποίηση ότι από έναν βουλευτή στη Θεσσαλονίκη έφτασε πλέον στους τέσσερις. Στην πολιτική, άλλωστε, η αυτοπεποίθηση μετριέται κυρίως σε έδρες.
Το δείπνο που θα παραθέσει ο Ανδρουλάκης στους βουλευτές του στο Ψυχρό Λασιθίου φιλοδοξεί να δώσει εικόνα ενότητας πριν από τη μεγάλη εξόρμηση. Θα σερβιριστούν πρόγραμμα, στελεχιακή επάρκεια, αυτονομία και «νέο ηθικό πλεονέκτημα». Το τελευταίο χρειάζεται προσοχή: το ΠαΣΟΚ γνωρίζει από το παρελθόν ότι τα ηθικά πλεονεκτήματα είναι εύκολο να διακηρυχθούν, δύσκολο να αποδειχθούν και ακόμη δυσκολότερο να διατηρηθούν.
Για την ώρα, πάντως, η Χαριλάου Τρικούπη εμφανίζεται αποφασισμένη να μη χαρίσει στον Τσίπρα τον ρόλο του αρχηγού της αντιπολίτευσης. Δεν τον πολεμά ευθέως, επειδή δεν θέλει να τον μεγαλώσει. Τον παρακολουθεί, τον υπονομεύει όπου χρειάζεται και περιμένει να σκοντάψει. Πρόκειται για πολιτική ανακωχή, όχι για ειρήνη — και ασφαλώς όχι για αγάπη.
πηγή: newpost.gr
Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews
