Έχω τη γνώμη ότι εκεί στη ΝουΔου πρέπει να αποφασίσουν τι ακριβώς τους κάνει τελικά ο Σαμαράς. Καλό; Κακό; Τίποτε από τα δυο; Γιατί δεν έχω μπερδευτεί μόνο εγώ, φοβάμαι – και αυτό το βασικότερο γι’ αυτούς – ότι έχουν μπερδέψει άσχημα και τους οπαδούς τους.
Ακούγοντας, για παράδειγμα, τον πρόεδρο Κυριάκο τον Α’ στη συνέντευξη της Κυριακής, καταλάβαινες από το επιθετικό ύφος ότι η εκτίμηση που έχουν κάνει στο Μέγαρο Μαξίμου, προφανώς ύστερα από ένα πλήθος ερευνών, είναι ότι το κόμμα του προέδρου Αντώνη (Σαμαρά) αποτελεί σήμερα το νούμερο ένα εμπόδιο, όχι για την κατάκτηση της αυτοδυναμίας, αλλά ακόμη ακόμη και για τη συνέχιση της παρουσίας του προέδρου Κυριάκου του Α’ στη διακυβέρνηση της χώρας. Αλλά ακούγοντας χθες το πρωί (στον Σκάι) την αγαπημένη Ντόρα να λέει ότι η χολή που ρίχνει ο Σαμαράς κατά του Μητσοτάκη «μάς κάνει καλό», ειλικρινά μπερδεύτηκα. Διότι, εξήγησε, λειτουργεί συσπειρωτικά στη βάση της παράταξης.
Αν λοιπόν η «χολή» Σαμαρά τούς κάνει καλό, τότε γιατί τον παρακαλάνε να μην προχωρήσει στην ίδρυση του κόμματος; Ισα ίσα θα έπρεπε να το εύχονται…
Έρχεται πόλεμος
Ο Αδωνις πάλι, σε άλλο ημισφαίριο από αυτό της Ντόρας. Αυτός δεν πιστεύει τίποτε περί προσέγγισης, ούτε περί προσπάθειας να μην προχωρήσει ο Σαμαράς στην ίδρυση του κόμματος. Αυτός βλέπει μπροστά του έναν αντίπαλο, με τον οποίο είναι έτοιμος να συγκρουστεί. Είπε (στο Action24 την ίδια πάνω – κάτω ώρα με την Ντόρα) ότι το πρόβλημα του Σαμαρά με την κυβέρνηση δεν είναι πολιτικό, δεν έχει δηλαδή πολιτικές διαφορές με την κυβέρνηση, αλλά είναι το προσωπικό… γινάτι που έχει με τον Μητσοτάκη.
«Υπάρχει μια παροιμία που λέει το γινάτι βγάζει μάτι, είναι χοντρό το γινάτι, είναι κρίμα», είπε. Και αμέσως μετά έθεσε το ρητορικό ερώτημα: «Αν επιλέξει (ο Σαμαράς) να κάνει κόμμα, δεν θα είναι πολιτικός αντίπαλος; Τι θα είναι, πολιτικός σύμμαχος; Αν το επιλέξει, πάμε σε πολιτική μάχη, λυπηρό είναι, δεν μου αρέσει, αλλά…».
Ερχεται πόλεμος, είναι φανερό. Και… στεναχωριέμαι αφάνταστα εγώ, που με ξέρετε πόσο ευαίσθητος είμαι με τους καταστροφικούς εμφυλίους, που κλείνουν σπίτια…
Το τέλος μιας σχέσης
Επειδή ωστόσο αυτό που αναφέρει ο Αδωνις για το «γινάτι που βγάζει μάτι» δεν είναι μια αναφορά χωρίς περιεχόμενο, θα αναφέρω εδώ δυο τρία πράγματα τα οποία διέλυσαν τη σχέση του προέδρου Κυριάκου με τον πρόεδρο Αντώνη.
Και η ευθύνη ανήκει απολύτως στον πρόεδρο Κυριάκο τον Α’. Τον Ιούλιο του 2019, ο πρόεδρος Κυριάκος ειδοποιεί τον πρόεδρο Σαμαρά ότι δεν μπορεί να φανεί συνεπής με την υπόσχεσή του να τον προτείνει για αντιπρόεδρο της Κομισιόν, διότι η Ελλάδα δεν θα πάρει αντιπροεδρία στη νέα κατανομή ηγεσίας στην ΕΕ. Ο Σαμαράς αποδέχεται την πρωθυπουργική εξήγηση, καθώς ήταν και για την… «προστασία του κύρους του» (έτσι του το παρουσίασε ο άλλος), αλλά λίγες ημέρες αργότερα ανακοινώνεται… αντιπρόεδρος της Κομισιόν ο Μαργαρίτης Σχοινάς! Ο Σαμαράς θεώρησε ότι ο Μητσοτάκης τον κορόιδεψε άσχημα.
Δεύτερο περιστατικό: η υπόθεση της τιμωρίας των σκευωρών της Novartis. Παρά τις διαβεβαιώσεις Μητσοτάκη ότι θα τιμωρηθούν όχι μόνο οι φυσικοί αυτουργοί της σκευωρίας (Παπαγγελόπουλος, Τουλουπάκη κ.λπ.), αλλά και οι ηθικοί (Τσίπρας, Παππάς κ.λπ.), τίποτε δεν επαληθεύεται – οι φυσικοί αυτουργοί πέφτουν εντελώς στα μαλακά, ενώ οι ηθικοί μένουν εκτός κάδρου. Ο Σαμαράς, που θεωρεί ότι ο Κυριάκος έκανε συμφωνίες πίσω από την πλάτη του και τον κορόιδευε, γίνεται εκτός εαυτού. Μετά υπάρχει το θέμα πλήρους απαξίωσης του Σαμαρά στα επτά χρόνια της πρωθυπουργίας Μητσοτάκη (δεν τον κάλεσε ούτε μία φορά στο Μέγαρο Μαξίμου), έπειτα το αν ο Πρωθυπουργός τού τηλεφώνησε να τον συλλυπηθεί για τον θάνατο της κόρης του, κατόπιν διάφορες μειωτικές, εντελώς απαξιωτικές διαρροές εις βάρος του από το Μέγαρο Μαξίμου στα φιλοκυβερνητικά Μέσα κ.ο.κ.
Ολα αυτά μαζεύτηκαν το ένα πάνω στο άλλο, έτσι που με βεβαιότητα να μπορεί να πει κανείς ότι αυτό το ρήγμα δεν γεφυρώνεται πλέον με τίποτε…
Διαβάστε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία, ακολουθώντας το agrinioculture.gr στο GoogleNews
