Παρακολουθώ, όπως και άλλοι, το ψυχόδραμα της εξαΰλωσης του ΣΥΡΙΖΑ, και ειδικότερα την τραγωδία που βιώνουν οι παλιοί σύντροφοι του προέδρου «στο χιλιοστό» Αλέξη, οι οποίοι δεν πιστεύουν στα μάτια τους, με αυτά που βλέπουν. Και ειδικότερα τον αυταρχισμό, την αλαζονεία, τον σεχταρισμό, ακόμη και τον σαδισμό που δείχνει ο «στο χιλιοστό» πρόεδρος, απέναντί τους. Δεν το περίμεναν (ενώ εμείς, ναι!), και τώρα το έχουν ρίξει στις δακρύβρεχτες αναρτήσεις, μήπως και τελευταία στιγμή τον συνετίσουν.
Τελευταίο παράδειγμα, ο Μήτσος Παπαδημούλης, πατριώτης μου. Που, έπειτα από έναν πρόλογο, σύμφωνα με τον οποίο «τις ημέρες αυτές, με την αλαζονεία και την άρνηση για διάλογο και συνεργασίες να κυριαρχούν, σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα, του έρχονται στο μυαλό δύο παλιές κρητικές μαντινάδες».
Η πρώτη αναφέρει: «Καλοχαιρέτα τους πεζούς όταν καβαλικεύεις, για να σε χαιρετούν κι αυτοί, όταν θα ξεπεζέψεις», ενώ η δεύτερη λέει: «Αγάπα με να σ’ αγαπώ, θέλε με να σε θέλω, γιατί θε να ‘ρθει ένας καιρός, να θες και να μη θέλω»!
Μη στέκεστε στο ότι ο Μήτσος είναι Ηπειρώτης, αλλά χρησιμοποιεί… κρητικές μαντινάδες για τον Τσίπρα. Κι ο Τσίπρας μισός Ηπειρώτης είναι, αλλά αυτά που τους κάνει, είναι από άλλη… ήπειρο! Εχω αρχίσει και τους συμπονώ, αλήθεια τώρα…
πηγή: tanea.gr







