Το «χαστούκι» του PISA διόλου τυχαία δεν το ακούει κανείς
Toυ Δημήτρη Παπαδάκη
Όπως κάθε χρόνο έτσι και χθες με αφορμή το πρώτο κουδούνι της νέας σχολικής χρονιάς «χορτάσαμε» από τα μηνύματα και τις ευχές κάθε λογής παραγόντων του δημοσίου βίου σε εθνικό και τοπικό επίπεδο.
Βεβαίως δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά κανείς δεν μπήκε στη διαδικασία να πει ό,τι το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να αλλάξει εκ βάθρων, γιατί η νέα γενιά αξίζει πολλά περισσότερα από αυτά που προσφέρει. Μόλις στις αρχές εβδομάδες έγιναν γνωστά τα αποτελέσματα του διεθνούς διαγωνισμού PISA, όπου για άλλη μια φορά οι μαθητές στην Ελλάδα, καταγράφουν χαμηλότερες επιδόσεις από τον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο δυσμενής σε βάθος δεκαετίας. Σε σχέση με το 2015, το ποσοστό των μαθητών με επίδοση κάτω από το βασικό επίπεδο επάρκειας αυξήθηκε κατά 14 ποσοστιαίες μονάδες στα μαθηματικά, κατά 17 μονάδες στην ανάγνωση και κατά 8 μονάδες στις φυσικές επιστήμες. Κατά βάση το ελληνικό σχολείο παράγει κατά βάση λειτουργικά αναλφάβητους.
Κατά ένα περίεργο τρόπο αυτό το «χαστούκι» που έρχεται κάθε χρόνο από το διαγωνισμό PISA δεν το ακούει κανείς. Κανείς όμως! Ο ήχος από το πρώτο κουδούνι φαίνεται να το υπερκαλύπτει. Η αρμόδια Υπουργός Παιδείας στο χθεσινό μήνυμά της διαπίστωσε ότι την ευθύνη «να κάνουμε κάθε μέρα το σχολείο καλύτερο». Όμως είναι πολλά χρόνια τώρα που το σχολείο γίνεται χειρότερο και το επίπεδο φθίνει… Ίσως τελικά το πολιτικό σύστημα να θέλει το μεγαλύτερο μέρος ή τέλος πάντων ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού να είναι λειτουργικά αναλφάβητο. Οι λόγοι μάλλον προφανείς! Ένα τέτοιος λαός είναι πιο βολικός…







